63 



daarvoor te groot. Een ingesteld onderzoek heeft dit dan ook 

 bevestigd. Een aantal stekken, met eitjes aan den voet werden 

 in potten met zand gestoken en dagelijks nagezien. Een larve 

 werd juist waargenomen op het oogenbiik, waarop zij de eihuid 

 verliet. Deze larve was geen rups, maar was aanstonds te 

 herkennen als een jonge cicadeachtige. Op de zich ontwikkelende 

 scheuten der stekken hebben deze larven zich verder ontwikkeld 

 en bleken zij dan ook zg. „schuimbeestjes (larven van Ccrcop/'s- 

 soorten) te zijn. De soort werd niet nader gedetermineerd. Bij 

 navraag bleek dit insect, dat in den Bangert onder den naam 

 van „spuugluis" bekend was, daar zeer goed bekend te zijn 

 en veelvuldig in de roode bessenstruiken voor te komen. 



Al de moeite, die de bessentelers in den Bangert zich getroost 

 hadden, om deze eihoopjes, waar zij ze maar vonden bij het 

 snoeien, te vernietigen, bleek dus nutteloos te zijn geweest. 

 Een eenvoudig onderzoek had dit duidelijk gemaakt. Met de 

 levenswijze en de bestrijding bleek men dan ook op een 

 dwaalspoor te zijn. 



Dit moet te meer bevreemding wekken, daar in de literatuur 

 (na 1897) de levenswijze van Incur\>aria capitella volkomen 

 duidelijk en juist beschreven was geworden. Reeds in het in 

 1898 verschenen werk van Miss E. A. Or.merod ') wordt op 

 blz. 71—75 de levenswijze van Incurvaria capitella uitvoerig 

 beschreven, waarbij vooral de zeer nauwkeurige waarnemingen 

 van Dr. Chapman worden aangehaald ; deze onderzoekingen (van 

 Dr. Chapman n.1.) dateeren reeds van 1892. Ook Taschenberg 

 vermeldt de levenswijze, hoewel slechts in weinige regels, in 

 zijn „Schutz der Obstbaüme" -), terwijl we in het bekende 



') Eleanor A. Ormerod. Hardbook of insects injourious to orchard and 

 bush fruits. London 1898. 



-) O. Taschenberg. Schutz der Obstbaüme gegen feindliche Tieren 

 und gogen Krankheiten I Band. Stuttgart 1901, blz. 120, 



