77 



een algemeene ervaring, dat door een bespuiting met een 

 carbolineumoplossing de ontwikkeling der planten verlaat wordt 

 en wel des te meer, naarmate de oplossing sterker is geweest 

 en de toepassing later geschiedde. Het schijnt echter dat de 

 roode bes op dezen regel eenigszins een uitzondering maakt, 

 terwijl ik hetzelfde heb meenen waar te nemen bij Ribcs 

 sanguineum. Meerdere waarnemingen zullen dit nog moeten 

 bevestigen, maar voorloopig meen ik het vroegtijdig uitloopen 

 der behandelde roode bessenstruiken, behalve aan het afwezig 

 zijn der parasieten ook nog te moeten toeschrijven aan een 

 bijzondere, de ontwikkeling eenigszins bevorderende werking 

 van carbolineum op deze struiken. 



Ook gedurende den verderen groeitijd hebben de behandelde 

 struiken zich prachtig ontwikkeld. Geen der knoppen, waarop 

 bij den snoei gerekend was, bleef in ontwikkeling achter, zoodat 

 de struiken zich regelmatig hebben ontwikkeld en grooter en 

 krachtiger zijn geworden. Vroeger moest bij den wintersnoei 

 steeds teruggesnoeid worden op de krachtige scheuten, die 

 beneden de „opzetters", waarvan de knoppen waren beschadigd, 

 zich hadden ontwikkeld. Nu waren alle oogen dezer opzetters 

 uitgeloopen tot scheuten en behoefde men dus niet lager terug 

 te snoeien. Men is dus nu in staat, om grootere struiken te 

 kweeken dan voorheen. Aan den krachtigen groei waren in den 

 winter 1914 15 zelfs nog de bespoten struiken van de andere 

 te onderscheiden. 



De opbrengst der struiken is niet afzonderlijk gewogen, maar 

 was, volgens de eensluidende verklaringen der proefnemers, 

 belangrijk hooger dan van de onbespoten struiken. Vooral de 

 zwaardere trossen op het zwaardere hout waren tot ontwikkeling 

 gekomen. Overigens vertoonden, zooals dit algemeen voorkomt 

 na een carbolineum bespuiting, de struiken een gladde, gezonde 

 schors, zonder mossen of korstmossen 



Het behoeft geen verwondering te wekken, dat na deze goed 



