89 



dat 4 verschillende vormen konden onderscheiden worden, en 

 wel de drie variëteiten tarwestuifbrand, haverstuifbrand en 

 gerstebrand, en van deze laatste twee vormen: de naakte gerste- 

 stuifbrand en de bedekte gerstesteenbrand. Zijn onderscheidings- 

 wijze van tarwe- en naakte gerstebrand zou later blijken niet 

 juist te zijn, doordat hem de levenswijze van deze merkwaardige 

 brandsoorten onbekend was; toch is in beginsel Jensen's indee- 

 ling goed. Met de wetenschappelijke namen dier brandsoorten 

 is later op zeer eigenaardige wijze omgesprongen: de beide 

 gerstebrandsoorten, die Jensen Usülago hordei nuda (naakte) 

 en U. hordei tecta (bedekte) noemde, werden door Rostrup 

 (1890) als L^. /zör^^z Brefeld en L^.ye/zsen/ Rostrup aangeduid, 

 hoewel Brefeld's Ustilago hordei behalve den gerstebrand ook 

 den tarwebrand omvatte. Daarentegen hebben de Amerikanen 

 Keller.w.an en Swingle (1890) den naakten gerstebrand Ustilago 

 nuda (Jensen) Kell. et Sw.. gedoopt en den bedekten Ustilago 

 hordei (Pers.) Kell. et Sw., en wel op grond hiervan, dat 

 Persoon in 1801 met zijn naam Uredo hordei onget\v'\']ie\(\ den 

 bedekten gerstebrand bedoeld heeft, omdat hij in zijn beschrijving 

 spreekt van „pulvere latente" of „verborgen poeder". Zeker 

 hebben dus Kellerman en Swingle meer volgens de vastge- 

 stelde regels voor het geven van namen gewerkt ; toch zijn 

 RosTRUPS namen ook in de literatuur te vinden. De onderschei- 

 ding, die nu algemeen gemaakt werd van den naakten gerstebrand 

 (U. nuda) en den tarwestuifbrand (U. trifici) was echter niet 

 naar Brefelds zin: in 1895 deed deze een poging om ze weer 

 als zijn oorspronkelijke U. hordei te vereenigen. Brefeld 

 steunde zijn meening op de gelijkheid van grootte der sporen, 

 op de uiterlijke overeenkomst in sporenwand (exosporium) en 

 op het feit, dat beide soorten van sporen zonder konidiënvor- 

 ming kiemen ; daarbij ontkende hij dus de juistheid der door 

 RosTRUP aangevoerde argumenten, dat er morphologische ver- 

 schillen tusschen de sporen van C tritici en van U. nuda bestaan 



