93 



de „Abhandl. d. naturf. Ges. Zürich" van 1761, waarin verhaald 

 wordt, dat door een zekeren Felix Burkhard von Oberrieden 

 deze bestrijdingsmethode, die bij de boeren in den Paltz in 

 gebruik was, aanbevolen werd. Nog enkele berichten hierover 

 zijn in de oude litteratuur te vinden, totdat Prévost (1807) in 

 zijn beroemde „Mémoire sur la cause inmédiate de la carie etc." 

 deze methode bekend maakte en meedeelde, dat in een verdunde 

 oplossing van kopersulfaat de sporen van Tilletia tritici volkomen 

 vernietigd werden, zoodat hiermede de ziekte uitgeroeid kon 

 worden. Tegenover de door Prévost voorgestelde „week- 

 methoden", waarbij het graan gedurende een half uur in een 

 oplossing van 6 per duizend werd geweekt, kwam de „omschep- 

 methode" te staan, vooral door Mathieu de Doa\basle (1832) 

 voorgestaan, waarbij een veel sterkere oplossing (8 per honderd) 

 van natriumsulfaat gebruikt werd. terwijl men het graan niet 

 onderdompelde, maar op een hoop stortte en met de oplossing 

 bevochtigde. Later, toen de vrees voor de vergiftigende werking 

 van het kopersulfaat geweken was, gebruikten de Fransche 

 landbouwers dit zout in plaats van natriumsulfaat. 



In Duitschland was het de methode van Kühn, welke algemeen 

 gebruikt werd. De omschepmethode was in Kühn's oogen onvol- 

 doende ; hij werkte meer in den geest van Prévost. maar 

 weekte veel langer (12 tot 16 uur) met een oplossing van 5 

 per duizend. Hoewel deze methode van Kühn hier en daar 

 in ons land gebruikt werd, heeft ze hier toch nooit vasten voet 

 gekregen: afgezien van het feit, dat Kühn's methode langer 

 duurde, was het vooral de ongeschiktheid van het door die 

 behandeling kletsnatte zaad om gezaaid te worden, waardoor 

 de Groninger landbouwers steeds bij de omschepmethode zijn 

 gebleven. Wel werkt Kühn's methode sterker, maar daartegen- 

 over is het genoemde bezwaar, dat haar aankleeft, te groot. 

 Van de bijkomstige omstandigheid, dat door de langdurige 

 indompeling ook de kiemkracht achteruitgaat, wist men toen ter 



