97 



Wanneer nu de palm na de verpotting in eene verwarmde 

 kas wor.dt geplaatst, dan wordt ook de aarde in die pot warm, 

 waardoor de wortelwerkzaamheid versterkt wordt; en zoo kan 

 de palm dan allicht nog genoeg vocht uit de aarde opnemen, 

 om het waterverlies door verdamping te dekken. Maar wanneer 

 zij in eene onvoldoend verwarmde serre of kamer wordt neer- 

 gezet, dan is in het nog koude voorjaar de aarde veel te koud; 

 de wortelwerkzaamheid, die toch reeds verminderd was door 

 de verpotting, wordt veel te gering, zoodat het waterverlies door 

 verdamping onmogelijk meer kan gedekt worden. Vooral is dit 

 het geval, wanneer de palm in eene serre over dag aan de zon 

 is blootgesteld, waardoor de verdamping sterk bevorderd wordt. 

 De bladeren beginnen te verwelken en spoedig te verdorren. 

 De verdorring vertoont zich het eerst bij die gedeelten der 

 bladeren, v/elke het verst van de waterbron (de aarde) verwijderd 

 zijn, dus aan de spitsen van de bovenste vinnen der bladeren. 



Een tweede verschijnsel deed zich bij de mij toegezonden 

 Kentia voor. Er was een nieuw blad uitgekomen, dat echter 

 was „blijven zitten", zooals de practici dat noemen ; dat wil 

 zeggen : de bladsteel was niet normaal uitgegroeid, maar veel 

 te kort gebleven : eveneens een gevolg van te geringen aanvoer 

 van water en van de daarmee opgenomen voedende stoffen. 

 Dit verschijnsel van het „zitten blijven" van het laatstgevormde 

 blad komt ook algemeen voor bij palmen, die na de verpotting 

 op eene te koude standplaats werden geplaatst. 



Ten slotte gaf de verkeerd behandelde verpotte Kentia 

 aanleiding tot nog een derde opmerking. Op de bladeren van 

 deze palm zaten hier en daar schildluizen van de soort Aspidiotus 

 Hederae. Men vond ze ook hier en daar op de verwelkte, bruin 

 wordende deelen der bladspitsen. Opvallend was het nu, dat 

 zich op deze overigens bruinachtig geworden bladgedeelten 

 rondom iedere schildluis een kring bevond, waar het blad 

 nog eene groene kleur vertoonde. Hier bleek dus de schildluis 



