lüO 



VOORLOOPIGE MEDEDEELING OVER EENE NOG 



ONBEKENDE, WELLICHT NIET ONGEVAARLIJKE 



ZIEKTE VAN HET VLAS. 



Op 31 Mei j.1. werd uit Oude-Bildtzijl in Friesland aan het 

 Instituut voor Phytopathologie een monster vlas ter onderzoek 

 gezonden, waarvan de heer Brinkman, Rijkslandbouwleeraar 

 voor Friesland, het volgende mededeelde: „(Het betreft) . . . een 

 leelijk verschijnsel in een groot stuk vlas. Het is een veld, 

 waarvan van ouds gezegd werd, dat er geen vlas op verbouwd 

 kon worden. In 20 a 30 jaar is er dan ook geen vlas op geteeld. 

 Nu heeft de landbouwer het evenwel gedaan en alle omstandig- 

 heden zoo gunstig mogelijk gemaakt. Ondanks die omstandig- 

 heid begint het geheele veld te kwijnen. Niet pleksgewijze treedt 

 het kwaad op, doch gelijkmatig over het geheele land. Het 

 vlas is best opgekomen." 



De vlasplantjes zagen er op het eerste gezicht frisch groen 

 uit, doch zij waren veel kleiner dan het vlas in dien tijd van 

 het jaar behoort te zijn, nl. nog slechts enkele centimeters lang. 

 Bij nauwkeurige beschouwing bleken even onder de bodem- 

 oppervlakte, doch nog boven den wortelhals, op de stengeltjes 

 lichtbruine, min of meer ingezonken vlekken aanwezig te zijn. 

 Bij plantjes, die klaarblijkelijk reeds in een later stadium van 

 de ziekte verkeerden, of wel heviger aangetast waren, strekten de 

 bruinkleuring en de ineenschrompeling zich rondom het sten- 

 geitje uit, zoodat het op de aangetaste plek dunner was dan 



