102 



Gloeosporium-irucüficsiües. De inzender deelde ons mede, dat 

 die ziekte in de buurt zijner woonplaats Sexbierum reeds lang 

 bekend is en zeer gevreesd werd, doch dat zij dikwijls betrekke- 

 lijk weinig voorkwam. Zij treedt op tegen den tijd van het 

 vlastrekken, 't sterkst bij vochtig, warm weer. Het zaad der 

 aangetaste doozen groeit niet volledig uit ; het blijft te klein 

 van korrel, en blijft bij het z.g. „schoonen" van het vlas in 

 den afval achter ; de hoeveelheid verkoopbaar zaad wordt 

 daardoor minder. De geheele plant sterft vlugger af, dan in 

 normale gevallen geschiedt, waardoor dus vlas, door deze 

 ziekte aangetast, eerder getrokken moet worden. Deze laatste 

 waarneming wijst er wel op, dat niet alleen de zaaddoozen 

 worden aangetast, maar ook meer vitale deelen van de plant. 

 Immers alleen, als stengel of wortel ziek zijn, of wel een 

 aanmerkelijk deel der bladeren, is het te verwachten, dat een 

 te vroeg afsterven het gevolg zal zijn. 



Een en ander maakt het zeker niet onmogelijk, dat de 

 in 1912 en nu in 1915 waargenomen ziekteverschijnselen, 

 respectievelijk aan zaaddoozen en aan jonge plantjes van vlas, 

 door dezelfde oorzaak, een zwam van het vele bekende planten- 

 parasieten tellende geslacht Colleiotrichiun = Gloeosporiiim, in het 

 leven worden geroepen. Weliswaar waren bij de sporenhoopjes 

 van de zwam van 1912 nergens zwarte borstelharen aanwezig, 

 doch ook bij enkele sporenhoopjes van de pas onderzochte 

 zwam ontbraken deze (zie pi. 4, fig. 2 en 3); bij de vlasplantjes, 

 welke in een vochtige ruimte bewaard waren, bleken zelfs 

 vrij veel sporenhoopjes geen haren te bezitten. 



Vergelijking is ongelukkigerwijze niet meer mogelijk, daar ik 

 de destijds vervaardigde praeparaten niet bewaard heb. 



Bij het nazoeken der literatuur vond ik slechts ééne mede- 

 deeling, die betrekking heeft op een aantasting van vlas door 

 de genoemde zwam. F. L. Bolley n.1., een Amerikaan, die veel 

 studie van vlasziekten heeft gemaakt, zegt op blz. 187 van zijne 



