106 



aanvang, door een roestkleurigen rand omgeven, meer of minder 

 diep ingezonlcen vlekken van jonge vlasstengeis, onder de 

 bodemoppervlakte even boven den wortelhals. Mycelium in 

 den aanvang dicht onder de opperhuid, ± 1,5 mikron dik, 

 spaarzaam voorhanden en niet gemakkelijk waarneembaar, later 

 weelderiger ontwikkeld en dan doorgedrongen tot in het merg. 

 Het substraat is dan week en rottig geworden. Sporenzoden 

 zeer verschillend van grootte, 22—60 mikron middellijn. 



Borstels meestal, niet altijd, aanwezig; 2 — 4 cellig; gering in 

 aantal, dikwijls slechts één, zeer langen dun, lengte verschillend 

 van 100—170 mikron, dikte, ongeveer in het midden gemeten, 

 ± .3 — 4 mikron. 



Sporen bij voldoende vochtigheid in licht rosé, slijmige 

 massa's uittredend, één-cellig, hyalin, zwak gekromd, banaan- 

 vormig. Lengte 15—19, dikte 2,5 — 3, meestal 18x2,5 mikron. 

 Jongere sporen natuurlijk veel kleiner, echter maar weinig 

 dunner; dikwijls, maar niet altijd, vertoonen deze jonge sporen 

 Juist in het midden een fijne dwarslijn, alsof zij uit twee cellen 

 bestaan. Bij de volgroeide sporen is van deze dwarslijn niets 

 meer te zien. 



Sporendragers zeer kort, ± 2 mikron lang. 



Wageningen, Juni 1915. 



T. A. C. SCHOEVERS. 



Beschrijving van plaat IV. 



FiQ. 1. Onderste gedeelte van een door Colletotrichum aangetast 

 vlasstengeltje met zieke plekjes boven den wortelhals; nat. gr. 



FiG. 2. Stukje vlasstengel met sporenhoopjes van de zwam, bij opvallend 

 licht gezien; vergr. 97. 



FiG. 3. Dwarse doorsnede van een ziek stengelstukje met twee sporen- 

 hoopjes; vergr. 405. 



FiG. 4. Henige afzonderlijke sporen; vergr. 940. 



