117 



Wiirttemberg winterhaver was aangetast, terwijl dit in Frank- 

 rijk bijna uitsluitend met zomerhaver het geval was. 



Mijn eigen waarnemingen sluiten zich over het algemeen 

 beter aan bij die van Marchal dan bij die van Kirchner en 

 staan er op sommige punten tusschen in; ik kreeg alleen planten 

 onder de oogen, die in een nog later stadium verkeerden: de 

 korrels waren melkrijp. Op het proefveldje te Wageningen, 

 dat in hevige mate was aangetast, had ik gelegenheid, tal van 

 halmen te onderzoeken. Ik vond er geen enkele, waarbij op 

 de door Marchal beschreven wijze de pluim in de scheede 

 was blijven steken; de kurketrekkerachtige draaiing varieerde 

 van een lichte golving (zie fig. 2, pi. V) tot een volkomen krul 

 (fig. 3). Verscheiden bijhaimen waren slecht ontwikkeld, doch 

 ik vond er geen, welker voorkomen aan aantasting door het 

 stengelaaltje deed denken. De paarsche kleur (bruine kleur, als 

 door Kirchner vermeld, zag ik nimmer) kwam voor op de 

 bladscheeden, niet, zooals Kirchner voor de bruine verkleu- 

 ring mededeelt, op de halmen. Marchal maakt geen melding 

 van aantasting der pakjes, terwijl Kirchner wel mijten vond 

 onder de kelkkafjes. Op de drie bovengenoemde plaatsen in ons 

 land, waar de havermijt voorkwam, waren steeds ook vrij veel 

 pakjes paarsch gekleurd, en tusschen kelk- en kroonkafjes werden 

 dan steeds mijten gevonden, echter in veel minder groot aantal 

 dan tusschen bladscheede en halm. Bovendien waren de zijassen 

 van zulke pluimen aanmerkelijk korter dan die van gezonde 

 pluimen, zooals op pi. V, fig. 2, in vergelijking met fig. 1, die een 

 normale aar voorstelt, duidelijk te zien is. De paarsche kleur 

 der kafjes, die op de foto in fig. 2 veel donkerder uitkomt dan de 

 groene der normale in fig. 1. is eveneens duidelijk waarneembaar. 



Behalve in Wiirttemberg, werd de havermijt in Duitschland 

 ook aangetroffen in Baden, Beieren en in Mecklenburg '). 



') Volgens opgaven in Sorauer-Reh, „Handbuch der Pflanzenkrank- 

 heiten". Bd. III, blz. 102; en van G. Schneider. „Eine seltene .Milben- 

 krankheit des Hafers, D. L. P., 1913, Bd. 40. blz. 1193. 



