122 



zwam bij de haver uit Bleiswijk. In alle onderzochte halmen 

 toch werden slechts zeer enkele levende mijten aangetroffen, 

 misschien één op de honderd. Alle overige mijten en larven 

 waren door dezelfde zwam aangetast, ja zelfs de eieren bleken 

 er door doorwoekerd te zijn. De haver had veel minder ge- 

 leden dan die te Wageningen of te Almkerk; waarschijnlijk is 

 dit te danken geweest aan de nuttige werking van de zwam, 

 die niet alleen aan de vermenigvuldiging der mijten paal en 

 perk had gesteld, maar ze, naar het zich liet aanzien, daar ter 

 plaatse geheel heeft uitgeroeid. De enkele overgebleven mijten 

 toch moeten in de besmette omgeving stellig ook aan de ziekte 

 ten prooi zijn gevallen. 



Of dit nu ook een zwam van het genus Sporotrichum is, mis- 

 schien dus dezelfde als die van Kirchner, heb ik niet kunnen 

 uitmaken. Aan het mycelium van de zwam, dat in een los 

 kluwen de doode mijten omhulde, zaten op vrij regelmatige afstan- 

 den eigenaardig gevormde zijtakken, die eenigszins geleken op 

 een lange peer met sterk toegespitst steeleinde. Op de plaats 



van den steel van de 

 peer zaten soms een, 

 soms drie of vier zeer 

 dunne korte draden, 

 die aan hun top elkeen 

 kleine, ronde conidië 

 droegen. (Zie fig. 2). 

 Dit nu klopt wel met 

 de volgende beschrij- 

 ving van dit genus in 

 Engler und Prantl, 

 „Die natürtichen Pflan- 

 zenfamiliën": „Hyphen 

 rijk vertakt, allen lig- 

 Fiü. 2. gend. Conidiën eind- 



