135 



zijn de rupsjes gewoonlijk 8 — 10 dagen vroeger dan op lagere. 

 Hoewel verwacht zou worden, dat de rupsjes van naast elkander 

 staande frambozenrijen over en weer op die rijen zouden over- 

 gaan, is gebleken, dat dit slechts bij uitzondering voorkomt. 

 Wanneer een rij, die met gunstig gevolg met een bestrijdings- 

 middel (b.v. carbolineum) was behandeld, stond naast een onbe- 

 handelde rij, dan was gewoonlijk wel eenige infectie van uit 

 die onbehandelde rij waar te nemen, maar deze was toch van 

 geringe beteekenis. Bij onderzoek is het echter gebleken, dat het 

 waarschijnlijker is, dat deze infectie in hoofdzaak nog langs 

 een anderen weg is geschied en wel door de lucht. Men ziet nl. 

 zeer vaak, dat de jonge rupsjes zich van een knop of scheutje 

 aan een spinseldraadje naar beneden laten zakken. De bedoeling 

 daarvan is wel in hoofdzaak, het opzoeken van nieuwe voedsel- 

 bronnen. Indien nu de wind op zulke hangende rupsjes inwerkt, 

 kunnen zij zeer gemakkelijk naar de naaststaande rijen over- 

 waaien. Ditzelfde hebben wij bij andere kleine rupsjes waarge- 

 nomen. 



Het zijn vooral de meer aan den top der stengels geplaatste 

 knoppen, die door de rupsjes worden aangevreten. Meestal vindt 

 men tot op 50 a 60 cm. boven dèn grond geen rupsjes; de daar 

 aanwezige knoppen zijn dan ook gewoonlijk zeer klein en blijk- 

 baar voor voedsel minder geschikt. Toch versmaden de rupsjes 

 ook deze knoppen niet, als zij weinig keuze hebben ; zelfs heb 

 ik waargenomen, dat zij zich in de groene bast bij schorsspleten 

 inboorden, toen hen den weg naar boven door een band van 

 rupsenlijm was versperd. In hoever deze voedselbron de rupsjes 

 in staat stelt tot volledige ontwikkeling te komen, is nog niet 

 nagegaan. Waarschijnlijk komt mij dit niet voor. Toch kunnen 

 de rupsjes zich- meermalen met vrij geringe hoeveelheden voedsel 

 vergenoegen. Uit afgesneden stengels, die tamelijk spoedig ver- 

 drogen, kan men meermalen nog goed ontwikkelde vlindertjes 

 opkweeken. 



