144 



een onschadelijk middel te zullen vinden. Het aanleggen ging 

 zeer eenvoudig. Vooraf werden stukjes vette watten afgenomen 

 en deze een weinig uitgerekt tot een strookje. Nadat dit stukje 

 op de vereischte hoogte om den stengel was gelegd, werd het 

 met een dun koperdraadje (ijzerdraadjes zijn ongetwijfeld ook 

 bruikbaar), waarvan men een aantal op maat gesneden stukjes 

 bij zich had, daaraan bevestigd; enkele malen omdraaien was 

 voldoende om het bandje stevig vast te klemmen. Het aanleggen 

 der wattenbandjes vorderde niet meer tijd, dan het aanbrengen 

 der lijmringen. 



Het zij hier dadelijk vermeld, dat met de wattenbandjes niets 

 bereikt is; de rupsjes liepen er even gemakkelijk over heen, 

 als over den stengel. 



Behalve met deze middelen, waarvoor wij aanknoopingspunten 

 gevonden hadden in de in het buitenland gebruikte, meende 

 ik ook een poging te moeten wagen met de reeds tegen zoovele 

 uitwendig levende parasieten met succes toegepaste bestrijdings- 

 methode nl. met het bespuiten met een carbolineumoplossing. 

 De Incurvaria capitella (de spruitvreter) was immers met zoo 

 uitstekend gevolg met carbolineum bestreden geworden en hier 

 had men toch met dergelijke overwinterende rupsjes te doen. 

 Echter waren de moeilijkheden hier aanmerkelijk grooter. Voor- 

 eerst bleken de spinseltjes, waarin de rupsjes den winter 

 overbleven, veel vaster te zijn dan die van den spruitvreter, 

 waardoor het mogelijk was, dat zij meer weerstandskrachtig 

 zouden zijn tegen de inwerking van het carbolineum. Maar 

 vooral de aanwezigheid van de spinseltjes in den grond m'dakte 

 de uitvoering moeilijker. 



Met de gewone wijze van spuiten kon om deze redenen in 

 dit geval niet worden volstaan. Het bovenste deel kon op de 

 gewone wijze behandeld worden, aangezien daar de schuilhoe- 

 ken niet zoodanig waren, dat daarvoor een meer krachtige be- 

 handeling noodig was. Voor de behandeling van het benedenste 



