149 



taten geconstateerd ten opzichte van het aantal in de knoppen 

 aanwezige rupsjes. 



1. CarboUneumbespuiting op de stengels en in den grond. 

 Waar de behandelde rijen zoogenaamde i<antrjjen waren, dus 



niet door andere onbehandelde gegrensd, werden geen rupsjes 

 gevonden. Stond de behandelde rij midden op het perceel, 

 dan bleken er enkele aanwezig te zijn. Het is mogelijk, dat deze 

 aan de behandeling ontsnapt zijn, maar het is ook volstrekt niet 

 onmogelijk, dat die rupsjes overgewaaid zijn van de andere rijen. 

 Meermalen ziet men de jonge rupsjes aan een spinseldraadje 

 hangen en kunnen zij dan gemakkelijk door den wind worden 

 verder gebracht. Deze rijen stonden er prachtig bij met vol gewas. 



2. CarboUneumbespuiting op de stengels en lijmbanden aan- 

 gelegd. 



Bij deze pollen werden vele rupsjes op de lijmbanden gevon- 

 den; een enkele maal werd er een boven den lijmband gevonden, 

 in resultaat was deze gecombineerde behandeling even afdoende 

 als de volledige bespuiting met carbolineum. 



3. Alleen lijmbanden aangelegd. 



Bij deze pollen werden eveneens vele rupsjes op de lijm- 

 banden gevonden; soms wel 14 a 15 per stengel. Opvallend 

 was, dat er nog verscheidene rupsjes in de knoppen aanwezig 

 waren, veel meer dan bij de hiervoor besproken rijen. Hieruit 

 zou af te leiden zijn, dat de rupsjes ook op den stengel, een eind 

 boven de grondoppervlakte, overwinteren. Tegen deze rupsjes 

 kan de lijmband niet heipen. Hoewel niet zoo goed als de vorige 

 rijen, was deze toch zeer voldoende. 



4. Wattenbandjes aangelegd. 



5. Zeepringen aangelegd. 



6. Bespoten met loodarseniaat, 4 maal toegepast. 



Bij deze rijen was geen verschil te zien met de controle rijen. 

 De wattenbandjes bleken volstrekt niet in staat te zijn, de rupsjes 

 tegen te houden op hun tocht naar de knoppen. Zoowel door 



