176 . . 



Het mycelium blijkt eene vloestof af te zonderen, die doodend 

 op de cellen inwerkt; want zoodra een myceeldraad in eene 

 cel is binnengetreden, schrompelt deze cel inéén en wordt licht- 

 bruin van kleur. Zelfs schrompelen vaak de naast elkaar gelegen 

 cellen, als zij worden aangetast, zoodanig inéén, dat zij niet 

 meer van elkander zijn te onderscheiden. 



Zeer spoedig nadat een plekje van een blad is geïnfecteerd 

 geworden, dus nadat zich een geel vlekje heeft gevormd, waarin 

 zich rijkelijk — vooral in de opperhuidscellen — het mycelium 

 vertakt, gaat dit laatste over tot sporenvorming. Loodrecht op 

 de myceeldraden, die zich in de opperhuidscellen der voedster- 

 plant vertakken, ontstaan conidiëndragers, die ieder uit drie of 

 vier — slechts bij uitzondering uit een iets grooter of iets 

 kleiner aantal — cellen bestaan, welke meestal ieder voor zich 

 aan hare basis smaller zijn dan aan haar boveneinde, dus 

 knotsvormig zijn. Soms ziet men op den top van eene basale 

 cel van een conidiëndrager, in plaats van ééne, twee knotsvormige 

 cellen staan, zoodat de conidiëndrager zich vertakt. — De conidiën 

 gelijken tamelijk veel op de cellen, waaruit de conidiëndragers 

 zijn samengesteld ; zij zijn ook meer of minder knotsvormig, 

 dus aan hare basis smaller dan aan haren top. Als regel staat 

 er op den top van een conidiëndrager of van een conidiën- 

 dragertak slechts ééne conidië, soms echter staan er daar twee 

 naast elkaar. Een enkele maal ziet men conidiën zich vormen 

 aan eene der lager geplaatste cellen van den conidiëndrager. 



De conidiën zijn, evenals de cellen der conidiëndragers, 

 glashelder, volkomen ongekleurd. Als zij nog jong zijn, bestaan 

 zij slechts uit eene enkele cel; maar als zij wat ouder worden, 

 vormt zich een dwarswand, zoodat de knotsvormige conidië 

 dan bestaat uit ccnc smallere basale cel en eene breedere, vaak 

 ook iets langere topcel. Op de plaats, waar het tusschenschot 

 zich bevindt, versmalt zich de conidië vrij sterk. Het protoplasma 

 dezer beide cellen is fijn gekorreld en vertoont meestal kleine 



