185 



Panattoniana aangetaste andijvieplanten vond ik massa's bacte- 

 riën, in andere kon ik alleen de aanwezigheid van myceiium 

 constateeren. 



De middelen ter voorkoming en ter bestrijding vo\gen grooien 

 deels van zelf uit het bovenstaande. 



Men voorkome zooveel mogelijk de bodeminfectie. .Wen spitte 

 geen afval van geoogste andijvie of slaplanten onder op terreinen, 

 waar men het plan heeft, in 't zelfde jaar of in het volgende 

 weer een van deze twee gewassen te tel-^n; en als men zieke 

 of rottende sla- of andijvieplanten heeft, spitte men die in geen 

 geval onder, maar men brenge dergelijke planten in een diepen 

 kuil, met ongebluschte kalk er tusschen. A\en plante liefst geen 

 sla in bakken, waarin winterandijvie stond, en brenge ook liefst 

 geen winterandijvie over in bakken, waarin sla werd verbouwd; 

 men vermijde dit in elk geval, wanneer de voorafgaande planten 

 ziek waren of rottingsverschijnselen vertoonden. Kan men niet 

 vermijden, dat dit toch gebeurt, dan brenge men in elk geval 

 nieuwe aarde in de bakken: men wassche de ruiten zorgvuldig 

 en behandele het houtwerk met eene 6 procentige kopervitriool- 

 oplossing. 



Ook op den kouden grond vermijde men zooveel mogelijk 

 het planten van andijvie op perceelen, waar sla groeide of 

 omgekeerd: en in ieder geval wanneer het voorafgaande gewas 

 kenteekenen der bovenbeschreven ziekte of rotting vertoonde. 



Als aarde in de bakken, waarin sla of winterandijvie zal 

 komen, gebruike men liefst geen compost, tot het ontstaan 

 waarvan afval van sla- of andijvieplanten heeft meegewerkt. 

 Waar zulks (bij warmoeziers) moeilijk altijd zal zijn te vermijden, 

 neme men althans kompost van oude komposthoopen. 



Bij 't eerste optreden der ziekte in sla of andijvie, 't zij dan 

 op het open veld of in bakken, verwijdere men dadelijk de 

 aangetaste planten, opdat deze niet de nog gezonde planten 



