■ 194 



Maar toch blijft niet alle jaren het loof van de vroege 

 aardappelen verschoond; zoodat m. i. eene beknopte be- 

 spreking der aardappelziekte hier wel op hare plaats ware 

 geweest. 



BI. 278. Tot mijn spijt mis ik hier eene korte be- 

 spreking van Peronospora ganglifornis, die sla en andere 

 Composieten (o. a. Cineraria's) aantast, — van Peronospora 

 parasitica, die aan jonge bloemkoolplantjes in de bakken 

 zooveel kwaad doet en ook de zaadstengels van koolplanten 

 misvormt, evenals de stengels van lakooien en muurbloemen, 

 — van Peronospora Schleidenii, die de uien en sjalotten 

 aantast, — van Peronospora (Plasmopara) viticola, die voor 

 onze druiventeelt in 't Westland niet geheel zonder beteeke- 

 nis is. 



BI. 311. Nadat de schrijvers hebben opmerkzaam gemaakt 

 op de verschillen tusschen Monilia fructigena en Monilia cinerea 

 wordt gezegd: „Het heeft geen praktisch nut, om in 't vervolg 

 dezer behandeling beide soorten uit elkaar te houden". Hierbij 

 moet ik opmerken, dat dit toch wèl eenig praktisch nut heeft. 

 Zooals de schrijvers meedeelen, tast Monilia fructigena hoofd- 

 zakelijk pitvruchten aan, M. cinerea meestal steenvruchten. 

 Wanneer de eerstgenoemde zwam pitvruchten aantast, dan ver- 

 oorzaakt zij het bruin worden van de appels en peren, die weldra 

 aan hunne oppervlakte de bekende, in concentrische kringen 

 geplaatste zwamkussentjes vertoonen en later gaan mummi- 

 ficeeren. Wanneer echter — wat meer bij uitzondering, maar 

 toch nu en dan voorkomt — appelen of peren door Monilia 

 cinerea worden besmet, dan vertoonen zij de verschijnselen van 

 „zwartrot", en er komen niet dan bij uitzondering zwamkussentjes 

 uitwendig op de schil van den appel. In fig. 137 (bl. 312), die 

 aan het werk van Woronin ontleend is, vindt men de afbeelding 

 van een appel, welke aan den éénen kant met Monilia fructigena, 

 aan den anderen kant met Monilia cinerea kunstmatig geïnfecteerd 



