bladluissoorten. De roode appelbladluis overwintert niet op de 

 taki<en en wordt dus ook niet bestreden. 



Dat de eieren van den kleinen wintervlinder geheel door 

 carbolineum gedood worden, is een nieuwe ervaring, die op 

 verscheidene plaatsen, is opgedaan. Bij een vergelijkende proef 

 bleken de behandelde boomen even weinig vreterij te vertoonen 

 als die, welke het vorige najaar van lijmbanden waren voorzien; 

 de contróleboom was sterk met de rupsen bezet. Als bestrijdings- 

 methode tegen den wintervlinder zal de carbolineumbespuiting 

 niet veel toekomst hebben, althans niet bij ooftboomen, daar 

 het aanleggen van lijmbanden veel gemakkelijker en goedkooper 

 en minstens even afdoende is. Voor de bestrijding van de z.g. 

 trekmade in bessenstruiken (vooral kruisbes en zwarte bes) zal 

 de bespuiting echter van veel belang kunnen zijn, aangezien 

 ook om andere redenen een bespuiting dezer struiken met 

 carbolineum wenschelijk is gebleken en dan wellicht in het 

 voorjaar een bespuiting met Parijsch groen overbodig kan 

 worden. 



Ook Grapholitha ocellana, de roode knopbladroUer, die soms 

 als rups soms in den toestand van ei bij de knoppen der 

 ooftboomen overwintert, blijkt door een bespuiting met carboli- 

 neum vrijwel afdoende bestreden te worden. 



Bijzondere vermelding verdienen nog: 



de bloedluis {Schizoneura lanigera). Op oude appelboomen, 

 met groote schorsspleten en oude kankerwonden, gelukt de 

 bestrijding niet altijd voldoende, vooral niet, als daarbij nog 

 veel infectie uit de omgeving plaats vindt (wat in het voorjaar 

 meermalen het geval blijkt te zijn). Bij jonge boomen kan de 

 behandeling bijna en soms geheel afdoende zijn. Het is daarbij 

 noodzakelijk, dat men de bespuiting uitvoert, als de bloedluis- 

 kolonies nog zeer klein zijn. Groote bloedluiskolonies blijken 

 door de afgescheiden wasdraden zóó goed beschut te zijn, dat 

 zelfs na de krachtigste bespuitingen steeds nog verscheidene, 



