12 



worden, zich verspreiden door de lucht en nieuwe kolonies 

 stichten. Ook in behandelde struiken kunnen zulke kolonies 

 ontstaan. Men heeft echter het voordeel, dat de struiken eerst 

 aangetast worden, als zij hun groei bijna hebben afgesloten 

 en de bladluizen, die zich vooral op sappige deelen zoo 

 sterk kunnen vermeerderen, dus geen gunstige voorwaarden 

 voor hun ontwikkeling meer vinden. Dit voordeel is werkelijk 

 zeer belangrijk. 



Ook spruitvreter en dopluizen (de wollige, n\. Pulvinaria ribis) 

 komen op zwarte bessenstruiken voor en kunnen met carbo- 

 lineum bestreden worden. 



Ondanks herhaalde proefnemingen, is met carbolineum tegen 

 den rondknop der zwarte bessenstruiken in het geheel geen 

 succes behaald. Deze ziekte wordt veroorzaakt door een mijtsoort, 

 Eriophyes ribis, die zich in de knoppen vestigt. In tegenstelling 

 met de mijt, die de pokziekte der peren veroorzaakt en die, 

 zooals hierboven gezegd is, onder de buitenste knopschubben 

 overwintert, bezetten de galmijten van den rondknop de geheele 

 knop. Deze blijkt zoo diep met galmijten bezet te zijn, dat 

 zelfs een bespuiting met carbolineum tijdens het uitloopen der 

 struiken, als ook de rondknoppen zich een weinig geopend 

 hebben, zonder eenig zichtbaar resultaat blijft. Hieronder zal 

 nog nader blijken, dat er ten opzichte van de bestrijding van 

 galmijten een zeer belangrijk verschil bestaat tusschen de mijten, 

 die niet diep in de knop doordringen en die, welke dit wel 

 doen. [Daar de galmijten der rondknoppen van zwarte bes en 

 hazelaar tot de laatste groep behooren, kunnen zij niet door 

 een carbolineumbespuiting gedood worden. 



Hoewel eigenlijk overbodig, kan het toch nuttig zijn hier nog 

 even te vermelden, dat de bessenbastaardrups, die op aalbessen 

 maar vooral op kruisbessenstruiken, op vele plaatsen regelmatig 

 elk jaar voorkomt, niet met carbolineum bestreden kan worden, 

 aangezien dit insect inden winter als pop (of onverpopte larve) 



