14 



behandeling met carbolineum voor rezenkassen in alle opzich- 

 ten aanbevelenswaardig zal blijken te zijn. 



Opgemerkt dient te worden, dat de jonge scheuten van 

 rozenstruiken, die zich soms zeer vroeg in het jaar, vaak zelfs 

 in Januari, ontwikkelen, niet of slecht tegen het carbolineum 

 bestand zijn. De vloeistof dringt dan soms tusschen de bladvoeten 

 door, blijft daar een tijdlang hangen en doodt de jonge blaadjes 

 en den groeitop. Bespuiting van reeds eenigszins uitgeloopen 

 rozenstruiken kan dus beschadiging tengevolge hebben. Voor 

 de rozen in kassen is dit echter niet van beteekenis, aangezien 

 deze sterk teruggesnoeid worden en de ontwikkeling der scheuten 

 op het laagste gedeelte der takken het laatst begint. Zoolang 

 de kleine ro.ode knoppen op dit hout nog geen blaadjes hebben 

 gevormd en dus nog geheel gesloten zijn, beschadigt het carbo- 

 lineum deze deelen niet. Rozenstruiken blijken dus volkomen 

 tegen carbolineum bestand te zijn; alleen moet men met het 

 zeer vroeg uitloopen van de onbeschermde knoppen aan het 

 einde der takken rekening houden. Op den regel, dat jonge 

 groene deelen van planten niet tegen carbolineum bestand zijn, 

 vormt de roos geen uitzondering. Men bespuite de rozenstruiken 

 dus vroegtijdig 



Typhlocyba rosae. Dit kleine, geelgroene insect leeft aan de 

 onderzijde der bladeren en zuigt daaraan, waardoor tot groepen 

 of strepen vereenigde witte vlekjes ontstaan, in 't begin vooral 

 langs den hoofdnerf, later over het geheele blad verspreid. 

 Soms is de aantasting zoo erg, dat het blad bijna geheel wit 

 is geworden ; bij minder sterke aantasting lijkt het als gemarmerd 

 te zijn. 



Of het insect, dat, zoowel als ongevleugelde larve als in vol- 

 wassen, gevleugelden toestand, zeer beweeglijk is, werkelijk 

 schadelijk is en de plant verzwakt, is nog niet met zekerheid 

 vastgesteld. Wel is het zeker, dat het uiterlijk der planten onder 

 een sterke aantasting zeer lijdt. Voorloopige proefnemingen 



