87 



op deze, alleszins aannemelijke wijze, de sprongswijze uit- 

 breiding van den meeldauw in den zomer te verklaren. Wanneer 

 dus tengevolge van beschaduwing, slechten grond of wat ook 

 de groei der eiken belemmerd wordt, wordt ook het optreden 

 van den meeldauw tegengegaan, omdat dezen dan betrekkelijk 

 weinig geschikt substraat ter beschikking staat. Soms kan 

 juist de beschaduwing evenwel ten gunste van den meeldauw 

 werken, doordat nl. oudere bladeren, die op beschutte plaatsen 

 in de schaduw gegroeid zijn, een minder harde opperhuid 

 hebben dan aan zon en wind blootgestelde bladeren, terwijl 

 het regenwater op zulke beschutte bladeren minder snel ver- 

 dampt, waardoor de zwam meer gelegenheid heeft zich op 

 deze te vestigen. 



In verband met het boven medegedeelde over het verband 

 tusschen de meer of mindere weelderige ontwikkeling der eiken 

 en het sterkere of zwakkere optreden van meeldauw komt 

 ROTH tot de conclusie, dat de opzettelijke beschaduwing van 

 jonge eiken, op kweekerijen b.v., slechts dan den meeldauw 

 eenigszins kan tegengaan, wanneer zij ook de ontwikkeling der 

 eiken belemmert. Waar men er steeds op uit is, zijn kweek- 

 planten zoo krachtig mogelijk te doen groeien, zou men juist 

 naar het omgekeerde moeten streven. Mocht het evenwel blijken 

 dat op deze wijze de meeldauw werkelijk vrijwel kon voor- 

 komen worden, dan zou het aanbeveling verdienen, zooals 

 RoTH zegt, een van de twee kwaden, het kleinste, kunstmatig 

 te doen optreden om het grootste daardoor te voorkomen. Het 

 zal m.i. echter nog de vraag zijn, welke van deze twee kwaden 

 wel het kleinste is, vooral omdat de meeldauw niet alle jaren 

 even sterk optreedt, terwijl dat kunstmatig tegenhouden van 

 den groei jaar op jaar zou moeten plaats hebben, omdat men 

 van te voren niet weet, of de meeldauw al dan niet hevig zal 

 optreden. In ons land is althans in 1915 de schade stellig 

 geringer geweest dan in de voorafgaande jaren, waarop o. a. 



