90 



bij de andere proeven. Het omgekeerde, infectie van Rubus 

 met conidiën van echten eikenmeeldauw, wilde echter nimmer 

 gelukken, hetgeen Neger meende te mogen toeschrijven aan 

 de tamelijK groote onvatbaarheid van zijn Rubussoort; waar 

 immers infectie met den echten bramenmeeldauw al moeilijk 

 was te bewerkstelligen, was het aannemelijk, dat aan besmetting 

 met behulp van op eiken gevormde conidiën nog meer weer- 

 stand wercj geboden. 



Waar echter onomstootelijk vast was gesteld, dat de meeldauw 

 van Rubes suberectus op eik kon overgaan, waar deze zwam 

 evenals die van den eikenmeeldauw eerst in de laatste jaren 

 meer algemeen was opgetreden, en waar gene evenmin als deze 

 peritheciën vormt, zou men inderdaad geneigd zijn, die beide 

 zwammen voor identiek te houden. 



Toch is dit niet het geval, want uit andere, mikroskopische 

 waarnemingen, waarmede Neger gevoeglijk had kunnen begin- 

 nen, vóór hij infectieproeven nam, is gebleken dat beide 

 zwammen niets met elkander hebben uit te staan. 



Er werd nl. een constant verschil tusschen de conidiën van de 

 twéé soorten vastgesteld: die van den Rubusmeeldauw bevatten een 

 aanzienlijk aantal fibrosin-lichaampjes, ') die van den eikenmeel- 

 dauw missen deze lichaampjes geheel of zoo goed als geheel; ook 

 zijn de vacuolen, (niet met protoplasma gevulde gedeelten van 

 de cellen) bij de eerste conidiën-soort ongeveer tweemaal zoo 

 groot en in overeenstemming daarmede veel geringer in aantal 

 dan bij de tweede soort regel is. De conidiën nu, die op de 



') Fibrosin-lichaampjes zijn inikroskopisch kleine, scliijf- kegel- of 

 cylindervormigc, holle, stiiictuurloozc korreltjes, die door ZOFF in 1887 

 in conidiën van Podosphaera oxyacanthae, den meeldauw van den mei- 

 doorn, zijn gevonden; vermoedelijk bestaan zij uit koolhydraten, en zijn 

 dus als reservestoffen te beschouwen, waarvoor pleit, dat zij bij kieming 

 der conidiën verdwijnen. 



I. ZoPF., Ueber einen Inhaltskörper in pflanziichen Zeilen. (Ber d. deutsch. 

 bot. Ges., 1887, Bd. 5., blz. 275) 



M. MoLiscn, Mikroghemie der Pflanze, blz. 356. 



