99 



Tot zoover het schrijven van Mr. Bordewijk. 



Ik behoef aan deze uiteenzetting natuurUjk niets meer toe te 

 voegen. Het is dus juist, dat in de verordeningen in Zwaag 

 en Blokker geen bepaling is opgenomen, die het recht geeft 

 datgene uit te voeren, wat door den overtreder van de andere 

 bepalingen der verordening, was nagelaten. Dit recht is reeds 

 in art. 180 van de gemeentewet aan Burgemeester en Wethou- 

 ders toegekend. 



Het is goed, dat dit door allen, die met een dergelijke ver- 

 ordening iets te maken kunnen krijgen, goed onthouden wordt, 

 want de afwezigheid van zulk een bepaling zou bij hen, die 

 art. 180 van de gemeentewet niet kennen, (en dit zullen er wel 

 vele zijn) het vermoeden kunnen wekken, dat bij overtreding 

 alleen boete of hechtenis geëischt zou kunnen worden, maar 

 het werk zelf onuitgevoerd zou kunnen blijven. Dit is echter 

 niet het geval. 



Wageningen, Maart 1916. 



N. VAN FOETEREN. 



Art. 150 en 151 van de gemeentewet luiden aldus: 



150. De plaatselijke verordeningen, waaronder alle voorschriften en 

 beschikkingen van den Raad en van burgemeester en wethouders worden 

 verstaan, treden niet in hetgeen van algemeen Rijks- of provinciaal be- 

 lang is. 



Bij twijfel of een verordening dit deed, verbindt zij, totdat art. 153 is 

 toegepast. 



151. De bepalingen van plaatselijke verordeningen in wier onderwerp 

 door eene wet, een algemeenen maatregel van inwendig bestuur of eene 

 provinciale verordening wordt voorzien, houden van regtswege op te 

 gelden. 



