119 



in den iiazojner nieuwe scheuten zien verschijnen, doch deze 

 zijn dan reeds veel zwakker van bouw en toonen meestal een 

 geelgroene tint. De bestrooiing dient herhaald te worden, 

 waartegen wegens de geringe kosten van kainiet en werkioon 

 geen bezwaar bestaat. Hoeveelheden zijn hier moeilijk aan 

 te geven. Men zorge, dat de netels flink bestrooid zijn, dus 

 bedekt zijn met een laagje kainiet. Men kan de plekken op 

 een warmen, zonnigen dag zoo noodig eerst besproeien met 

 water en daarna de kainiet uitstrooien. A\en is dan onafhan- 

 kelijk van dauw. 



De distels, die in ons land vooral schadelijk zijn op 

 graslanden, komen daarin met de brandnetels overeen, dat 

 zij door hun onderaardsche deelen in staat zijn, nadat de 

 bovenaardsche deelen verdelgd zijn, opnieuw met jonge scheuten 

 aan de oppervlakte te verschijnen. Dat maakt, dat men op 

 graslanden de bestrijding eenige jaren achtereen moet voort- 

 zetten, om een afdoend resultaat te verkrijgen. In de laatste 

 jaren zijn op een tweetal Rijksproefvelden in de provincie 

 Friesland goede resultaten verkregen. Ik verwijs belangstellenden 

 naar het verslag over deze Rijksproefvelden van het jaar 1915. ') 

 Het doelmatigst bleek daarbij het strooien van kainiet op de 

 dauwnatte distelplanten. Deze stierven daardoor spoedig af en 

 de vernietiging schreed voort tot op tamelijke diepte in de 

 ondergrondsche deelen. Een tweede behandeling in den nazomer 

 was noodig. Dan bleken echter op de behandelde perceelen de 

 nieuwe scheuten reeds aanzienlijk minder in aantal en zwakker 

 te zijn dan op de niet behandelde naastliggende perceelen. In 

 het tweede jaar heeft men op deze proefvelden de proef op 

 dezelfde perceelen en op gelijke wijze voortgezet. Ik zal er hier 

 niet uitvoeriger op ingaan, doch herhaal slechts de conclusie 



') Op aanvrage stuur ik gaarne een overdruk uit genoemd verslag 

 gratis toe. L, 



