158 



zwam alleen larven zou aantasten, die in minder goede om- 

 standigheden verkeerden, maar geen goed groeiende, in normale 

 omgeving verkeerende exemplaren. In 1915 zou men er veld- 

 proeven mede nemen, waarvan mij de uitslag nog niet bekend 

 is geworden. 



Heeft men dus met deze groene muscardine eenige aardige 

 resultaten bereikt, die overigens misschien nog niet volkomen 

 vast staan, in het algemeen is men nog maar zelden zoo gelukkig 

 geweest. 



Zoo gelukte het in Duitschland wel, in het laboratorium 

 nonrupsen ziek te maken met de zwam van de witte muscardine 

 (Beauveria {^= Botrytis) Bassiana) der zijderupsen, maar buiten 

 mislukte het volkomen. Met Spicaria (== Isaria) farinosa, ver- 

 moedelijk de bij Corcfyceps /7z/7/to/7s behoorende conidiën-vorm, 

 is men niet gelukkiger geweest (12). 



Van meer recenten datum zijn de proeven, in 1912 in ver- 

 schillende streken in Frankrijk genomen om de wijnstokblad- 

 rollers Conchylis amblguella en Eudemis {Polychrosis) Botrana 

 langs directen weg te besmetten met Spicaria farinosa. Zooals 

 boven (blz. 140) reeds is medegedeeld, bereikte Schwangart 

 langs indirecten weg met zijn „Anhaufelungs-methode" zeer 

 goede resultaten; ofschoon de pogingen tot directe besmetting 

 op zeer ingenieuse wijze werden uitgevoerd, was men daar- 

 mede niet zoo gelukkig; het succes bleef ten eenenmale, uit 

 (88, 104, 113). Daar evenwel de door Fron (93) uitgedachte 

 methode misschien ook in andere gevallen bruikbaar is, wil 

 ik toch even vertellen hoe men te werk ging. Opgerolde strooken 

 linnen van 10 c.M. breedte bij 100 M. lengte werden in een 

 autoclaaf gesteriliseerd, daarna gedrenkt in een dunne aardappel- 

 pap. In een speciaal vervaardigd toestel werden de rollen dan 

 naast elkander gezet; door bedekking met een waterdichte stof 

 werden zij voor invallend stof beschut en tevens vochtig ge- 

 houden. Daarna werden de rollen met een pulverisateurtje 



