160 



De ziekte is bekend onder den populairen naam van „rosé 

 muscardine", naar de kleur der gedoode engerlingen, die in 

 een rosé sclerotium veranderen '); voor het eerst zijn zulke enger- 

 lingen in 1890 door L.leMoult gevonden. De zwam is spoedig in 

 het groot gekweekt en door de firma Fribourg en Hesse werden 

 cultures in tuben in den handel gebracht. Er werd veel reclame 

 voor gemaakt; overal in Europa werden proeven genomen (247, 

 254), ook op Java (131), maar de resultaten bleven uit. Natuurlijk 

 was de ontgoocheling groot ; de redenen van de mislukking 

 zijn evenwel vele en gemakkelijk te vinden Vooreerst was de 

 zaak nog niet rijp ; men had niet den weg gevolgd, dien ik boven 

 (zie blz. 139) heb aangegeven, nl. eerst laboratorium-werk en 

 -proeven, dan te velde proeven in het klein, bij welslagen proeven 

 op groote schaal, alles op de meest zorgvuldige wijze uitgevoerd 

 en gecontroleerd, en eerst daarna beschikbaarstelling van cul- 

 tur^es voor de praktijk. Nu roerde men de groote trom als voor 

 een nieuw te vestigen handelsonderneming, hetgeen het ook 

 feitelijk was, daar de genoemde firma voor een buisje met wat 

 cultuur of sporen van de zwam op aardappelmeel 6 frs. vroeg. 

 Ook de keuze van de firma was niet gelukkig ; misschien waren 

 het goede handelslui, maar zeker geen goede mycologen, zooals 

 blijken mag uit het feit, dat Fribourg de mogelijke verwantschap 

 besprak tusschen zijn Botrytis tenella en Peronospora (vroeger 

 ook wel Botrytis) gangliformis, de valsche meeldauwzwam van 



') Wij kennen dus thans reeds: 



„groene muscardine", veroorzaakt door Metarrhiziiim anisopliae (ook wel 

 genoemd Entomophthora, Isaria en Penicillium aniso- 

 pliae, of Isariaen Oöspora destructor); 



„witte muscardine'", veroorzaakt door Bcauveria (vroeger Botrytis) 

 Bassiana; 



„rosé muscardine", veroorzaakt door Beöwvcno densa (ook wel genoemd 

 Sporotrichum densum, Botrytis tenella of Isaria densa.) 

 terwijl ook nog bestaat 



„roode muscardine", veroorzaakt door Beauveria effusa, die pas in 

 1911 ontdekt is op de zijderups. 



