— 9 — 



hoe .vel niet zoo hoos: opsrroeiende, heeft eea veel grooteren 

 omvaug dan die der andere Musas. 



Musa ensete is afkomsig uit Abyssinie ; zij groeit daar het 

 welligst in moerassige streken. De vruchten, die veel zaden 

 bevatten, worden niet geareten ; echter dient de stengel, ontdaan 

 van de buitenste vezelachtige lagen, tot voedsel ; er blijft dan 

 eene licht gekleurde, bijna witte mass;i over, die eenige over- 

 eenkomst met kool moet hebben. 



Ook hier wordt dit gewas voor versiering in de tuinen ge- 

 plant; de groote, krachtige bladeren, waarvan het weefsel zeer 

 stevig is, zoodat zij lang zoo spoedig niet scheuren als die der 

 andere pisangsoorten en de dikke bladsteel, die zich als mid- 

 dennerf door het geheele blad voortzet, heeft bij de eene 

 variëteit eene fraaie gele, bij de andere eene meer roodachtige 

 tint en draagt er niet weinig toe bij de plant aantrekkelijk 

 te maken. Daar deze Musa geen uitspruitsels uit den grond 

 maakt, moet zij door zaad voortgeplant worden ; aan deze ver- 

 meerderingswij ze zijn geen bezwaren verbonden, het zaad 

 verliest echter spoedig de kiemkracht en kan dientengevolge 

 niet lang bewaard worden. 



Indien men Musa ensete hier als sierplant wil gebruiken, 

 is het wenschelijk, op de plaats waar zij geplant moet worden 

 een flink gat te graven en dit met mest en humusachtigen 

 gi'ond te vullen, daar zij, daarin geplaatst, zich krachtig ont- 

 wikkelt en eerst dan «roed tot haar recht komt; zwak groeiende 

 exemplaren maken geen forsche bladeren, die juist het voor- 

 naamste sieraad der plant uitmaken. 



De bladeren van forsch ontwikkelde exemplaren zijn soms 

 15 a 18 voet lang, zij zijn stevig en stijf naar boven gericht- 

 Zijn zij tot hun volle ontwikkeling gekomen, dan verschijnt uit 

 het hart de bloemkolf; deze is 3 a 4 voet lang en draagt 

 am haar top een aantal groenachtig bruine bloemscheeden ; de 

 bovenste bevatten de mannelijke, de onderste de vrouwelijke 

 bloemen. De rijpe vrucht is langwerpig, bijna peervormig, 

 2V2 tot 4 d™ lang en bevat een klein aantal groote, zwarte 

 en orladde zaden. 



