— 17 — 



later vrij licht groen met donkerder, niet duidelijk begrensde 

 vlekken. De zeven grootste nerven van het blad zijn aan de 

 achterzijde gekield ; de daartusschen gelegen kleinere yertoonen 

 juist aan de bovenzijde van het blad eene smalle, opstaande lijst. 

 De bloemstengel ontspringt uit den wortelstok en draagt een 

 rijkbloemigen tros van kleine, gele bloempjes. 



Wanneer men NephelaphyUiim pulchnnn BL voor het eerst 

 ziet, zou men stellig meenen met eene afgestorvene plant te doen 

 te hebben, zoo bedriegelijk bootst de kleur der bladeren, die 

 vrij licht grijsbruin met eenige donkerder vlekken is, de tint 

 van verdorde plantendeelen na ; aan de achterzijde zijn de 

 eivormig driehoekige, zeer spitse bladeren donker paars. De 

 schijnknollen zijn klein en dun en vormen schijnbaar de stelen 

 der inderdaad ongesteelde bladeren; eerst na het afvallen der 

 laatste zijn zij duidelijk te herkennen. De kleine bloemen zijn 

 tot een dicht trosje vereenigd; de smalle, grijsgroene, aan hun 

 voet paars gekleurde kelk- en bloembladeren zijn aan elkaar 

 gelijk en naast elkaar naar beneden gericht, de veel 

 breedere, opstaande lip is wit met eene gele' middenstreep ge- 

 teekend en aan den voet voorzien van eene kleine, bolvormige 

 spoor. Yóór den middag zijn de bloemen welriekend. 



Xiet zoozeer wegens schoonheid dan wel door bovenvermelde 

 eigenaardigheid mag de plant wel in eene verzameling opgenomen 

 worden, te meer daar zij niet moeilijk te kweeken is in eene 

 luchtige aardsoort op eene beschaduwde, vochtige standplaats. 

 (PI. IV, Fig. 19, 20). 



De fraai bloeiende afdeeling der Thuniinae wordt op Java 

 vertegenwoordigd door Arundhia speciosa BI. In groei wijs 

 herinnert deze plant aan het in Holland zooveel aan waterkanten 

 voorkomende riet {Phragmites communis Trin): de dichtbij elkaar 

 staande, bij krachtige planten meer dan 2*2 M. hoog wordende, 

 dunne stengels, bezet met talrijke, breed lijnvormige 25 — 30 cM. 

 lange, spitse bladeren met den stengel nauw omsluitende 

 scheeden. De 5Vo cM. breede bloemen zijn aan de toppen der 

 stengels en hun zijtakken tot ijle, veelbloeraige trossen, 



Y. 2 



