— 26 — 



werd. Het blad is fraai groen en de hangende bloemen heb- 

 ben eene zachte, steenroode kleur; ze zijn zeer geschikt voor 

 bouquetten; zij groeit in den vorm van een lagen heester, zelden 

 hooger dan drie voet. 



Whitfieldia lateritea kan gemakkelijk van stek gekweekt worden, 

 vereischt geen bijzondere zorg en kan hier in de volle zon uit- 

 geplant worden. 



{The Gardeners' Chronicle, No. 364, Vol. XIV.) w. 



WIJN-PRODUCTIE. 



In Frankrijk en Algiers zou volgens het „Bulletin statistique des 

 finances" de wijnopbrengst op 54.000.000 hectoliters kunnen geschat 

 worden; Frankrijk alleen gaf 49.800.000 Hectol. Er zijn 20.700.000 

 Hectol. meer dan in 1892 en 20.900.000 Hectol. meer dan de ge- 

 middelde opbrengst der laatste tien jaren. Men schrijft die aan- 

 zienlijke vermeerdering vooral toe aan de nieuwe wijngaarden, die 

 dit jaar voor het eerst droegen en aan den buitengewonen oogst 

 in Midden- en West-Frankrijk. 



(Sempervirens. No. 50, 1894 

 uit den vriend der natuur). w. 



BANANEN-CULTUUR IN AMERIKA. 



In de Midden-Amerikaansche republieken wordt de Bananen 

 (pisang)- cultuur volgens onderstaande methode uitgevoerd. 



Bij het ontginnen van het terrein worden alle boomen en 

 heesters geveld , de boomstammen laat men liggen, waar ze vallen, 

 tot ze droog genoeg zijn om verbrand te worden; nadat door ver- 

 branding alles opgeruimd is, worden de uitspruitsels der bananen 

 in ondiepe kuilen geplant; gewoonlijk plant men ze op een ou- 

 derlingen afstand van 15 vt., dan gaan er 225 op een acre. Bijna 

 al deze planten hebben in acht a tien maanden een tros vruchten 

 geproduceerd, die gemiddeld 75 et. per stuk opbrengen. In dien 

 tusschentijd komen er een aantal nieuwe uitspruitsel onder aan den 

 ouden stengel te voorschijn; in het begin snijdt men ze allen weg; 

 ongeveer drie maanden, nadat de oude banaan geplant is, laat men 



