.— 3G — 



brek aan goede behandeling, den geheelen boom ziek en onoogelijk 

 maken. 



Eene doeltreffende behandeling yau wonden, die bij oude boomen 

 dikwijls ontstaan door storm of andere oorzaken, is zoowel Yoor den 

 vrucht- als voor den boomkweeker eene gewichtige zaak. Dikwijls ook 

 is men genoodzaakt wonden te maken, door snoeien als anderszins. 



Gaan we eerst de opzettelijke verwondingen na, zooals het af- 

 nemen van takken; men doet zulks meestal in het rusttijdperk van 

 den boom ; in Europa doet men zulks in 't vroege voorjaar, in den 

 herfst , soms wel in den winter. Deze methode is geheel verkeerd; 

 de boom heeft dan geen kracht om de wond te genezen. De wond- 

 oppervlakte, die dan zonder te genezen blootgesteld is aan vochtig- 

 heid enz. gaat langzamerhand tot bederf over; het gevolg is, dat 

 het bederf dikwijls tot in het hart van den boom doordringt ; deze 

 begint te kwijnen en sterft dan af. 



Geschiedt het snoeien bij het begin van den groei, dan ontstaat 

 er terstond genezing, en doodt men dan de houtcellen door het 

 voorzichtig bestrijken met koolteer, waarbij de bast niet geraakt 

 behoort te worden, dan kunnen op deze wijze behandeld, vrij aan- 

 zienlijke wonden prachtig genezen. 



Bij oude wonden, die reeds tot rotting overgegaan zijn, verwijdert 

 men met een scherp werktuig alle zieke deelen en vult de ontstane 

 holte met een mengsel, bestaande uit twee deelen versche runder- 

 mest, een deel fijn gezeefd kalkpuin, een deel hout-asch en wat 

 fijn zand, nu nog wat koehaar en zooveel dikke terpentijn, dat het 

 geheel eene brijachtige massa is. 



Bij het afnemen der takken moet voorzichtig gehandeld worden, 

 opdat, bij het breken van den tak, de bast niet van den stam of 

 van den hoofdtak worde afgescheurd. Zulks gaat gemakkelijk, als 

 men aan den onderkant van den tak, dien men wil afsnijden, eerst 

 eene flinke inkeeping maakt en hem dan pas van boven doorhakt 

 of zaagt; ook moeten de takken zeer dicht aan den boom worden 

 afgesneden , opdat er geen stompen blijven zitten. 



Als kleine takken afgenomen worden, besmeert men de wonden 

 met boomwas, bestaande uit | pond gele was, ^ pond hars en J 

 pond dikke terpentijn. Hars en was laat men in een pot onder 

 elkaar smelten, terpentijn wordt voorzichtig alleen boven kolen ver- 

 warmd; daarna giete men de stoffen bijeen, roert ze goed, en het 

 boorawas is gereed. Om dit was zacht te houden, zoodat het 



