— 76 - 



Kydonische appel heette. Onder dezen naam komt hij bij de 

 Grieksche schrijvers der 7 eeuw vóór Christus voor. Vermeld 

 werd, dat Solon beval, dat de bruid op eene bruiloft een Kydonische 

 appel zoude eten, ten teeken dat zij zich voortaan aan den dienst 

 van Aphrodite wijdde. De beschrijving past op geen andere 

 vrucht dan op onze kweepereu, die nog heden vooral op Kreta 

 in het wild groeien. Linnaeus gaf de plant den naam van 

 Pynis Cydonia. 



Tegenwoordig worden in Zuid-Europa talrijke variëteiten van 

 het geslacht Citrus gekweekt, die men tot vier soorten meent 

 te moeten brengen: de citroenboom, Citrus medica L. de Le- 

 moenboom Citrus^ Limonmn Bisso, de oranjeappelboom, Citrus 

 aurantium L. en de z. g. Adamsappelboom, Citrus decumana. 



Zooals boven gezegd is, drong eerst na den tocht van 

 Alexander tegen Perzië en de daarmede samengaande oprich- 

 ting van een Grieksch rijk in Azië, de tijding door van een 

 in Medië en Perzië groeienden wonderboom met goud gekleurde 

 vruchten. Theophrastus, een in het jaar 390 vóór Christus 

 geboren leerling van Aristoteles, beschrijft in zijne geschiede- 

 nis der planten een boom, dien hij zelf nooit gezien heeft, maar 

 slechts van beschrijvingen uit het verre oosten kent, deze be- 

 schrijving kan vrij wel op den Citroenboom toegepast worden. 

 Hij zegt er van : „de boom heeft glanzende, groene bladeren en 

 scherpe stekels, de vrucht is niet eetbaar maar heeft, evenals 

 de bladeren, een heerlijken geur. Hij prijkt gelijktijdig met 

 bloemen en rijpe vruchten." Deze beschrijving, even als de aan- 

 teekeningen van latere Grieksche en Romeinsohe schrijvers 

 (Dioscorides, Pliuius en anderen) passen op de Citrus medica 

 L, de bovengenoemde citroen. IS'u nog vindt men eene citroen- 

 soort in de provincie Medië, zoowel verwilderd als gekweekt, 

 waarop de beschrijving van Theophrastus geheel van toepassing 

 is; of de boom daar oorspronkelijk in het wild voorkomt is 

 niet goed uit te maken. In veel latere tijden is het aan de 

 Romeinen gelukt dezen boom in tobben in Italië te kweeken 

 en daarmede hunne gaanderijen te versieren. Berichten, dat 

 de boom ook in Italië in den vollen grond aangeplant werd, 



