SONO-KLING EN SONO-KEMBANG. 



Onder de houtsoorten, die op de laatste tentoonstelling te 

 Batavia door het Boschwezen geëxposeerd werden en toen 

 algemeene attentie trokken, zijn er twee, die ook in het 

 buitenland ten hoogste gewaardeerd en meer verspreid ver- 

 dienen te worden. Het hout dezer boomen is van uitne- 

 mende kwaliteit, ik acht het daarom niet ondienstig, om door 

 een ietwat uitvoerige beschrijving van Sono-kling, Dalhergia 

 latifolia Rxb, en van Sono-kembang, Pterocarpus imJicus, de 

 kennis dezer nuttige boomen in wijder kring te verspreiden. 

 Ik heb getracht de beschrijving zóó in te richten, dat ook een 

 leek in staat is genoemde boomen te onderscheiden. 



Sono-Kling. 



Hooge dikke boom : ïï. = 28 M. en D. = 84 cM ; Stam : Zuil- 

 vormig, doch meestal laag bij den grond, met zware vorksgewijze 

 ontspruitende takken, met hoog oploopende, nogal diepe 

 sleuven. Zonder wortellijsten. Tahhen: De dikkere takken 

 schuinopwaarts ; de uiterste twijgen zeer talrijk, zeer dun han- 

 geod. Kroon: Meestal nogal dicht en laag aangezet; veelal 

 regelmatig ei- of kogelvormig. Schors: 12 — 15 m.M. dik, 

 en taai, buiten donkergrauw, weinig in smalle repen afschil- 

 ferend. Doorsnede en binnen wit, en snel violetbruin ver- 

 kleurend. Zonder lenticellen ; zonder eigenaardig sap ; zonder 

 bladgroen. Bijna reukeloos en smakeloos. 



Wortels dimorph, eigenaardig; n. 1. dunne vlak langs de 

 oppervlakte loopende voortplantings-wortels, waaruit talrijke 

 jonge planten te voorschijn komen (worteluitslag) en gewone 

 in den grond binnendringende voedingswortels. 



Alle deelen, ook de bladonderzijde onbehaard : Bladeren 

 gemiddeld 150 — 325 m.M. zelden 75 m.M. lang, oneven gevind. 



