— 114 — 



tentuin uitgeplant werden, zijn daar tot stevige boomen opge- 

 groeid en zijn thans meer dan honderd Rijnlaudsche voeten 

 hoog. Zij dragen ruim vruchten met goed zaad, dit laatste 

 is overal verspreid, en als de boom werkelijk de eigenschap bezit, 

 die aan Eucalyptus globulus toegeschreven wordt, dan zouden 

 wij in staat zijn daarmede de malaria van Java te verdrijven. 

 Te Tandjong Priok is er een aanplant van, die zeer goed 

 groeit, een aantal statige boomen zijn daar te zien, jammer 

 dat een deel van den aanplant opgeruimd moest worden, omdat 

 het terrein voor andere doeleinden noodig was. 



Bij de voortplanting van Eucalyptus alba zijn een paar 

 moeielijkheden te overwinnen. Het zaad is heel fijn en moet 

 daarom voorzichtig behandeld worden ; indien men het zaait 

 op kweekbedden, waarvan de grond niet goed fijn gemaakt 

 is, en men begiet het daarna wat ruw, dan zal het gevolg zijn, 

 dat het zaad met het water in de diepte verdwijnt of weg- 

 spoelt. Het is daarom noodzakelijk de aarde, waarop uitge- 

 zaaid moet worden, met eene zeef goed fiju te maken en daarna 

 een weinig vast te kloppen; eerst dan kan gezaaid worden. 

 Ook mag niet anders dan met een fijnen gieter met de meest 

 mogelijke voorzichtigheid begoten worden. ]^og dient vermeld 

 dat bij het overplanten der jonge Eucalyptus er voor gezorgd 

 moet worden, dat de wortels der plant zoo min mogelijk lijden. 

 Evenals de meeste andere planten, die tot de familie der 

 Myrtaceeën behooren, verdraagt Eucalyptus geen beschadiging 

 der wortels. Is men eens zoover, de plant op haar standplaats 

 aan den groei te krijgen, dan is de meeste zorg voorbij, zij 

 groeit dan flink door en bereikt weldra eene aanzienlijke hoogte. 



Australië is het land der Eucalyptus^ behalve de E. globulus 

 of blue gum tree zijn de z.g. ironbarks de meest bekende. 

 Met laatstgenoemden naam worden meer boomen aangeduid, 

 het zijn Eucalyptus paniculata^ E. creba, E. siderophloea, E. 

 sideroxylon en E. melanophloea. Laatstgenoemde, de z.g. 

 silver-leaved ironbark, heeft geen of weinig waarde. Het hout 

 der andere soorten moet zeer duurzaam zijn, het wordt in 

 Australië veel voor bruggenbouw aangewend, ook begint het 



