— 131 — 



betrekking, en werd hij het volgend jaar waarnemend assistent 

 bij Prof. Goldfuss te Bonn. Het was door dezen, dat hij in 

 kennis geraakte met een Rotterdamsch koopman, die hem vrije 

 passage naar Java aanbood en hem de belofte deed, dat hij te 

 Batavia gedurende twee jaar bij een zijner familieleden zou 

 kunnen blij ven wonen. Hasskarl nam her aanbod aan en kwam 

 na eene moeilijke, lange reis over Baltimore in 1837 op Java 

 aan doch vond daar niet de ontvangst, die hem was voorge- 

 spiegeld; de hem aangewezen beschermer liet hem aan zijn lot 

 over, zoodat hij in de grootste moeilijkheid verkeerde. Hij 

 wendde zich daarom tot den chef van den Geneeskundigen 

 Dienst, Dr. A. Fritze, en deze hielp hem voorloopig door hem 

 eene plaatsing als klerk te bezorgen. Xatuurlijk stelde hij 

 zich hiermede niet tevreden, en terwijl hij aan den eenen 

 kant de aandacht op zich trachtte te vestigen door, als een bewijs 

 van zijne botanische bekwaamheid, eene studie te leveren over de 

 warmteontwikkeling in den bloeikolf der Aroideeën, trachtte 

 hij aan den anderen kant door de medegebrachte certificaten 

 bij de Indische autoriteiten een gunstigen indruk te maken. 

 Onder de aanbevelingen, die hem ten dienst stonden, en die 

 hij zeker liet gelden bij het in October van hetzelfde jaar 

 ingediende rekest om aan 's Lauds Planteutuin geëmploieerd te 

 worden, was ook een recommaudatie-brief van den Minister 

 van Koloniën, hem waarschijnlijk door zijn Rotterdamschen 

 vriend bezorgd. Zijn pogen werd met goeden uitslag bekroond, 

 en den 20*° December van het jaar 1837 werd Hasskarl tot 

 assistent-hortulanus van 's Lands Plantentiiin benoemd. "Wie 

 de geschiedenis van dien tuin kent, weet hoezeer hij daar op 

 zijne plaats was, en hoeveel die tuin aan hem te danken had. 

 Zijn eerste taak aldaar was de wetenschappelijke rangschikking 

 der planten naar de natuurlijke families, waartoe zij behoorden. 

 Het plan hiertoe, oorspronkelijk uitgegaan van Diard, dirigee- 

 rend Lid der Natuurkundige Commissie, werd door Hasskarl 

 met veel ijver opgevat en in uiterst korten tijd met groote 

 bekwaamheid uitgevoerd. In den beginne kostte het hem eenige 

 moeite, den hortulanus Teysmann te overtuigen van het belang 



