ROZEX 



Eene der zaken, die sommige ervea ontsieren, zijn zeker de 

 talrijke potten, die meestal op rijen in grooten getale dairop 

 geplaatst zijn. Dikwijls staan er van allerlei grootte en 

 y. rm door elkaar, ze zijn meestal met kalk gewit, en veelal 

 staan er rozen in. Er zijn verschillende redenen, waarom men 

 de rozen niet in den vrijen grond plant: in de eerste plaats 

 de witte mieren, die onverzoenlijke vijanden, die waar er 

 maar gelegenheid is, de rozenplanten aanvallen en vernielen: 

 in de tweede plaats woont men meest in huurhuizen, en wil 

 men bij vertrek de planten, die men niet mede kan nemen, 

 liever verkoopen. Wat de eerste reden betreft, daaraan is wel 

 iets te doen : men ziet zoo enkele fraaie rozenvakjes in streken, 

 waar de witte mieren zeer algemeen zijn. Een der voor- 

 naamste factoren is, dat men bij het aanleggen van zulk een 

 vakje, alles zorgvuldig vermijdt, dat deze vraatzuchtige insec- 

 ten lokt. Yoor den aanleg van een rozenvak is veel mest 

 noodig, en juist hierin schuilt het gevaar, want indien die 

 mest niet goed vergaan is, indien er b. v. stukjes hout, stroo 

 of dergelijke in gevonden worden, kan men de witte mieren 

 al spoedig verwachten. Alleen goed vergane mest te gebrui- 

 ken is daarom aan te raden, niet dat ze dan toch niet kunnen 

 komen, verre van daar, niettegenstaande alle voorzorgen komen 

 ze somtijds toch. Het is daarom in den eersten tijd altijd op- 

 passen, het gevaarlijkste moment voor de jonge rozenplantjes 

 is kort na de planting; als zij al goed doorgroeien en forsche 

 planten geworden zijn, tast de witte mier hen niet zoo gaarne 

 aan. De witte mieren werken in den West-moesson het meest 

 in den bovengrond ; het is daarom beter de jonge rozenplantjes 

 in streken, waar zij veel voorkomen, in den oostmoesson te planten. 



