— 160 ~ 



af van verschillen in het stadium der ziekte. De verspreiding 

 der vlekken op elk blad is onregelmatig; alle deelen der 

 bladschijf zijn gelijkelijk vatbaar voor infectie. 



„De gevlekte twijgen zijn eenjarige of jongere loten; men 

 treft de vlekken zoowel op de leden als bij de knoopen aan." 



„De zieke vruchten staan soms alleen, in andere gevallen in 

 een twee- of drietal in elke groep van vruchten. Daar de 

 vruchtsteel bijna altijd ziek is, is het duidelijk dat eene aan- 

 getaste bes spoedig afvalt. 



„Het mikroskopisch onderzoek der vlekken van de takken, 

 de bladeren en de bessen toont aan , dat zij alle veroorzaakt 

 zijn door eene en dezelfde ziekte. 



„Ten einde duidelijker te zijn, nemen wij als voorwerp van 

 onderzoek een gevlekt blad Met het bloote oog of beter nog 

 met eene goede lens ziet men op beide zijden eener vlek, op 

 eenigen afstand van elkaar verloopende concentrische cirkels; 

 in de meeste gevallen met eene opmerkelijke regelmatigheid 

 op onderlinge afstanden van omstreeks 1 mM. Vervolgens^ 

 en dit is het voorname punt bij het herkennen dezer ziekte — 

 ontwaart men op beide zijden, hoewel meer algemeen op de 

 bovenzijde van het gevlekte blad , dunne witte en rechtop- 

 staande draden van 1 — 4 mM. breedte en uitloopende in een 

 hoedje van gele, olijfachtige kleur. De vlekken der takken en der 

 bessen vertoonen evenzeer deze zelfde fructificeerende draden. 



„ De ziekte schijnt dus haar oorsprong te hebben in een 

 parasitische schimmel van contagieusen en epidemischen aard'\ 



Na er op te hebben gewezen dat schimmels, op zieke plan- 

 tendeelen voorkomend, evenzeer gevolg als oorzaak der kwaal 

 kunnen zijn, zegt de heer Tonduz, dat het dus in dit geval 

 ook niet voldoende is de schimmel voor een parasiet te 

 houden, alleen op grond der wijze van voorkomen en der toe- 

 gebrachte nadeelen, die aan de schimmel toegeschreven schijnen 

 te moeten worden. Het wetenschappelijk bewijs voor de stel- 

 ling is alleen te leveren door het uitzaaien der vermeer- 

 deringsorganen („sporen") van de schimmel op een geheel 

 gezond blad. Daarbij verkrijgt men dan, als de zienswijze 



