— 173 — 



maar brengt zij geen bloemen voort, dan is het bijna zeker, dat 

 ze meer zon verlangt : is de groei daarentegen zeer gedrongen 

 en worden de bladeren geel of roodachtig getint, dan zal meer 

 schaduw meestal verbetering in dezen ziekelij ken toestand 

 brengen. 



Ln plaats van op de boomen zelf. kan men de Orchideeën 

 ook op losse stukken boomtak of op plankjes binden, hetgeen 

 het voordeel heeft, dat men de planten gemakkelijk kan ver- 

 phwtsen. hetzij om er partij van te ti'ekkeu als versiering, 

 wanneer zij bloeien, hetzij om ze naar eene meer geschikte 

 standplaats over te brengen. Een nadeel is. dat behalve het 

 spoedig droog worden, deze kleine stukken hout. vooral de 

 glad geschaafde plankjes, niet zeer overvloedig voedsel ople- 

 veren; op de boomen kruipen de wortels dikwijls zeer ver langs 

 de schors voort, waar het nooit ontbreekt aan vergane schors 

 en mosdeeltjes, enz. In Europa komen de Orchideeënkweekers 

 aan dit euvel te gemoet door de plankjes af en toe in eene 

 slappe oplossing van kunstmest te dompelen ; er behoort echter 

 veel ondervinding toe om te weten, hoe sterk de verschillende 

 soorten die verdragen kunnen, om niet het gevaar te loopen 

 zijn planten te bederven. 



Eene derde wijze van behandeling is het kweeken in potten 

 of in van latjes vervaardigde mandjes, waarvoor ik in dit tijd- 

 schrift, 4*^*° jaargang, blz. 386 eenige aanwijzingen gaf. Xa 

 het schrijven van dat opstel vond ik evenwel een grondstof, 

 die ver te verkiezen is boven het vroeger opgegeven grond- 

 mengsel en geheel overeenkomt met de in België veel gebruikte 

 wortels van Pohjpodium rnJgare; het zijn eveneens de wortels 

 van eene Pohjpodium soort. n.1. P. rigididmn Sicartz die hier 

 op boomen vrij veel schijnt voor te komen. (PI. Y. Fig. 23). 



Deze vai'en is niet alleen sierlijk, maar heeft ook eene zeer 

 merkwaardige groeiwijze : behalve de lange, enkel gevinde, 

 vruchtbare en onvruchtbare bladeren, vormt de plant ook, af- 

 wisselend met het gewone loof. eene soort bladeren, die daar 

 geheel van afwijken; zij zijn veel kleiner, vinlobbig, ongesteeld, 

 loopen naar den top spits toe en zijn stevig van bouw. vooral 



