— 178 -= 



talrijke donkerbruine vlekken; de veel kleinere, drielobbige 

 lip is bruingeel met donkerder strepen ; de gebogen sterapelzuil 

 is lichtgroen met bruine stippels, en de groene helmknop 

 bevat twee stuifmeelklompjes. 



De onderste, abnormale bloemen zijn viertallig ; zij bezitten 

 schijnbaar slechts twee kelk- en twee bloembladeren, die wat 

 grooter zijn dan bij de goed gevormde bloemen, terwijl de 

 stempelzuil zeer afwijkend gebouwd is. Dr. Costerus, die 

 tijdens den rijken bloei der Grammaiophyllums juist te Bui- 

 tenzorg vertoefde en een groot aantal dier bloemen onderzocht, 

 deelt daarover o. a. mee, dat het onderste der twee kelkbla- 

 deren eigenlijk bestaat uit twee samengegroeide, zoodat inder- 

 daad alle drie aanwezig zijn. Ook het labellum is niet spoor- 

 loos verdwenen doch vertoont zich als een tandvormig aan- 

 hangsel aan de onderzijde der stempelzuil. Deze laatste is in de 

 abnormale bloemen zijdelings samengedrukt en vertoont de 

 afwijkingen, die hier niet verder meegedeeld behoeven te 

 worden, in verschillende graden; stuifmeel wordt door deze 

 bloemen niet voortgebracht, en ook de normale, kleverige 

 stempelvlakte zoekt men hier te vergeefs. 



De wortels vertooneu eene andere bijzonderheid, die overi- 

 gens bij de planten, die tot de afdeeling der Cymhidineae 

 behooren, meer voorkomt; behalve de gewone, vrij vleezige 

 wortels, vindt men aan den voet der plant eene dichte massa 

 van dunne, vertakte, stijf naar boven gerichte wortels, die, 

 evenals de nestbladeren van sommige varens, afgevallen bla- 

 deren enz. terughouden, welke, na tot humus vergaan te zijn, 

 der plant tot voedsel dienen. 



Grammatophyllum speciosum is eene echte epiphyt ; toch schijnt 

 het, dat eene door de eene of andere oorzaak op den bodem 

 terecht gekomen plant daar zonder hinder kan blijven voort- 

 groeien. Uit den aard der zaak is deze soort in Europa zeer 

 zeldzaam ; slechts enkele inrichtingen zouden in staat zijn haar 

 in de kassen de noodige ruimte af te staan om zich volkomen 

 te ontwikkelen. 



Miquel en Filet geven als Javaansche benaming voor deze 



