— 179 — 



Orchidee op kadakn soesneroe, de laatste ook voor het Ma- 

 leisch, benevens anyrek kringsing. 



Op de Molukken en Bali komt eene verwante soort voor, 

 G. scripfum Bl.^ waarvoor als Inlandsche benamingen opgegeven 

 worden: angrek baki en a. kringsing^ Maleisch; angrek krin- 

 fjing, Balineesch ; foja baki, Ternataansch. Deze plant onder- 

 scheidt zich door dikke, kegelvormige schijnknollen, die slechts 

 enkele bladeren aan den top dragen ; de recht opstaande bloem- 

 stengel draagt talrijke bloemen, wier kleur vrij wel met die der 

 vorige soort overeenkomt. 



Tot dezelfde afdeeling behoort Grammangis Hution i Benth., 

 die op Java thuis behoort (we ontvingen de plant o. a. van 

 Garoet), en platte, éénledige, eivormige schijnknollen heeft, 

 die aan hun top twee, soms drie, lancetvormige, leerachtige, 

 buigzame bladeren dragen; deze zoowel als de schijnknollen 

 zijn vrij lichtgroen. De redelijk groote bloemen zijn tot een 

 hangenden, tamelijk rijkbloemigen tros vereenigd, die onder 

 de knollen te voorschijn komt ; doordat de bijzondere bloem- 

 steeltjes zich naar boven ombuigen, zijn de bloemen opgericht. 

 Het breede, middelste kelkblad is gewelfd, de iets smallere 

 zijdelingsche buigen zich aan den top buiten waarts ; de grond- 

 kleur van alle is grijsachtig wit, dicht bezet met zwartviolette 

 vlekjes. De veel smallere bloembladeren zijn aan hun voet 

 gekleurd als de kelkbladeren, terwijl het bovenste gedeelte 

 geheel zwartviolet is; het labellum heeft in het midden een 

 paar gladde lijsten, is drielobbig en gekleurd als de kelkbla- 

 deren; de vijfhoekige middenlob is een weinig grooter dan de 

 zijlobben en naar achteren omgebogen. De kleur der slanke 

 stempelzuil is zwartviolet met een vuilwitten helmknop, die 

 twee stuifmeelklompjes bevat. De vreemde kleur der bloemen 

 herinnert aan de in Europa gekweekte rouw-Iris {Iris Susiana). 

 Evenals bij Grammafophyllum komen ook hier dunne, stijve, vrij 

 naar boven staande, korte wortels voor. 



In de namen der soorten van het geslacht Cymbidium heerscht 

 eenige verwarring, vooral bij eenige epiphytische soorten met 

 hangende bloemtrossen ; door verschillende auteurs werden 



