DE BEWEERDE OPNEMING VAN VRIJE STIKSTOF 

 DOOR HOOGERE PLANTEN. 



Tot voor weinig jaren was men algemeen van oordeel, dat 

 de hoogere planten niet in staat zijn de vrije atmospherische 

 stikstof in zich op te nemen en te verwerken te „assimileeren." 



Deze meening steunde oorspronkelijk op beroemd geworden 

 proeven van Boussingault. Sedert vond zij herhaaldelijk be- 

 vestiging, zij het ook veelal meer op indirecte wijze, door tal 

 van proeven in laboratoria genomen en ook bij proefnemingen 

 op groote schaal iu het vrije veld gedaan (b. v. Rothamsted). 



In één opzicht alleen werd eene uitzondering gevonden, 

 die door ervaringen in de praktijk opgedaan reeds lang waar- 

 schijnlijk was geworden. Van algemeene bekendheid is het 

 thans, dat die uitzondering de familie der Leguminosen of 

 peulvrucht- dragende gewassen betreft. 



De verklaring der exceptie bleef echter niet achterwege. 

 De wortels der gewassen in quaestie dragen namelijk eigen- 

 aardige knolletjes door een microorganisme bewoond. Uit 

 verschillende experimenten bleek nu, in de eerste plaats, dat 

 die knolletjes door de microben, die men er in aantreft, worden 

 veroorzaakt. In de tweede plaats viel uit andere proe ven, waar- 

 onder vooral die van Hellriegel zijn te noemen, af te leiden, dat 

 de assimilatie van vrije atmospherische stikstof door Leguminosen 

 alleen dèn geschiedt, wanneer zij de bewuste microben in hare 

 wortels herbergen. Niet aan de Leguminosen zelven komt 

 dan de eigenschap toe vrije stikstof te assimileeren, doch al- 

 leen aan de mikroskopische gasten harer wortelknolletjes. Deze 

 gasten verstaan de kunst vrije stikstof te binden en er orga- 

 nische stikstof houdende stoffen uit te bereiden ; deze stoffen 

 komsn nu deels ook ten goede aan de Leguminosen-^\a.rLten 

 als loon voor de bewezen gastvrijheid, deels dragen zij nog 



