— 193 — 



weinig boven den zeespiegel gelegen zijn. Op grootere hoogte 

 dan 300 a 400 M. vindt men den boom niet meer. Hij begint, 

 naar men zegt, op zijn 4"^ of 5" jaar Yrucht te dragen, doch 

 eerst na het 10^ levensjaar wordt de volle opbrengst bereikt. 

 Men kan dan tweemaal per jaar oogsten ; de jaarlijksche pro- 

 ductie van een enkelen boom zou meer dan 50 KG. zaden 

 kunnen bedragen ! De versche zaden zijn deels rood, deels 

 wit, na droging echter hebben deze beide soorten dezelfde kleur 

 en zijn dan niet meer uit elkaar te houden. Het schijnt, dat 

 er boomen zijn, die alleen roode of alleen witte zaden voort- 

 brengen ; regel is echter, dat beide, roode en witte zaden, van 

 één boom verzameld kunnen worden. 



Zooals boven gezegd is, behoort de Kola thuis in het Wes- 

 telijk deel van tropisch Afrika, doch ook in streken van Afrika 

 waar de boom niet groeit, zijn de zaden een gewichtig handels- 

 artikel onder de negers. Want die zaden worden door hen 

 algemeen als opwekkend middel gekauwd, bij iedere gelegenheid 

 van eenig belang komen Kola-noten te pas, en bij plechtigheden 

 van godsdienstigen aard spelen ze vaak eene gewichtige rol. 

 Heckel verhaalt ons o. a., hoe bij het sluiten van een verbond 

 tusschen twee stammen de hoofden elkaar Kola-noten ten ge- 

 schenke geven ; daarentegen heeft het zenden van roode zaden 

 de beteekenis van eene oorlogsverklaring. Ieder huwelijks- 

 aanzoek gaat vergezeld van een geschenk, uit witte Kola-noten 

 bestaande ; het antwoord wordt eveneens gegeven in den vorm 

 van eene Kola-noot. welker kleur de gezindheid der schoone 

 uitwijst. Bij het zweren van een zeer plechtigen eed wor- 

 den de handen uitgestrekt boven eenige Kola-zaden, die 

 vervolgens worden opgegeten en voorondersteld worden, hem, 

 die den eed aflegde, te zullen vergiftigen, in geval hij onwaar- 

 heid gesproken heeft. Kola-noten worden aan de goden 

 geofferd, op de graven van bloedverwanten en vrienden 

 gelegd en vinden nog tal van dergelijke toepassingen in het 

 dagelijksch leven. 



Uit een en ander laat zich afleiden, dat de besproken zaden 

 zeer hoog staan aangeschreven bij de negers in Afrika. En niet 



V. 13 



