— 216 — 



beproefde nu het experimenteele bewijs hiervoor te leveren. Hij 

 koos zes vaten uit met aarde, die reeds geruimen tijd onaangeroerd 

 stonden, drie bleven aldus staan, terwijl van de drie overige de 

 aarde fijn verdeeld werd en goed omgewerkt, . van tijd tot tijd 

 werd deze bewerking herhaald, terwijl zij overigens onder geheel 

 dezelfde omstandigheden verbleven als de niet omgewerkte vaten. 

 Na ruim zes weken bevond men, dat 100 gram aarde, die niet was 

 omgewerkt, 2 milligram salpeterzuur bevatte tegen een zelfde 

 hoeveelheid omgewerkten grond 39 tot 71 milligram. Met deze 

 proef werd doorgegaan, en na eenige maanden bevond men, dat 

 het drainage-water der onaangeroerde vaten 18.8 gram salpeter- 

 zuur bevatte op den kubieken meter, tegen 1340 gram bij den 

 bewerkten grond. Met deze proeven werd dus wel overtuigend 

 het nut van goede bewerking van den bodem aangetoond. 

 {Rev. Ann. d' Agronomie, 1893.) b. h. 



KUNSTMATIGE INFECTIE VAN DEN BODEM MET 



BACTERIES, WELKE WORTELKNOL- 



LETJES VEROORZAKEN. 



Gedurende den laatsten tijd is meermalen gewezen op het be- 

 lang van de vorming van knolletjes aan de wortels van peulge- 

 wassen. Vooral zoo men groene bemesting aanwendt, is men in 

 staat hierdoor niet onbelangrijk het stikstof- gehalte van den bo- 

 dem te vergrooten. Voor de vorming dezer wortelknolletjes zijn 

 zekere bacteries noodig. In Duitschland heeft men nu beproefd, 

 door deze bacteries in 't groot te vermenigvuldigen, onvruchtbare 

 stukken land, waar slechts spaarzaam knolletjes aan de wortels 

 werden gevormd, tot eene grootere opbrengst te dwingen. Reeds 

 in 1889 had Salfeld eene proef genomen door over een stuk land 

 behalve de noodige meststoffen ook aarde te verspreiden, waarin reeds 

 boontjes waren gekweekt en dus bacteries in aanwezig waren ; 

 de oogst van boontjes op zulk een ingeënt stuk land bedroeg het 

 dubbele, soms zelfs het driedubbele van land op dezelfde wijze 

 behandeld maar onbesmet gebleven met de knolletjes-bacterie. 



Eene onlangs genomen proef gaf tot resultaat, dat op overigens 

 gelijken grond maar waarvan een gedeelte was besmet geworden 

 op zoo even beschreven wijze, de oogst van lupinen 49 K° per are 

 bedroeg tegen 214.68 K° op het gedeelte, dat besmet werd. Voor 



