— 225 — 



want zonder deze bewerking krijgt men geen fraaie, groote bekers 

 aan de plant. Planten, die niet getopt zijn, groeien in de lengte 

 door en geven slechts nietige bekers. Na de nijping ontstaan er 

 soms takken, maar lang niet altijd, deze kunnen ontstaan aan den 

 voet of aan den top der plaut, in het eerste geval moet men spoe- 

 dig uit den tak weer den kop nemen, om aan den voet meer takken 

 en zoodoende eene fraaiere plant te krijgen. Komen er echter 

 aan de hoogere deelen der plant meer takken of uitloopers, dan 

 moeten die op één na weggenomen worden, de nieuwe tak moet, 

 zoodra hij .5 of zes nieuwe bladeren gemaakt heeft, weer ingekne- 

 pen worden. Deze bewerking is noodzakelijk, daar er anders geen 

 kwestie van fraai ontwikkelde bekers kan zijn. 



Het is natuurlijk, dat eene zoo vochtlievende plant flink begoten 

 moet worden, ook de omgeving, waarin de plant groeit, moet vochtig 

 gehouden worden, voor wat zonneschijn behoeft men niet bevreesd 

 te zijn: als de planten vochtig genoeg zijn, kunnen ze daar wel 

 tegen, de zonnestralen maken de plant krachtig, zij groeit bij eene 

 dergelijke blootstelling niet spichtig op, de bladeren krijgen 

 eene donkergroene kleur, en vooral worden de bekers door de zon 

 dikwijls fraai rood getint. 



De fraaiste onder de thans in Europa gekweekte Xepenthes zijn: 

 X Monjaniae, eene prachtige hybride, die in 1881 in den handel ge- 

 komen is, de bekers worden 15 a 20 cil. lang en hebben den vorm 

 van eene kalebas, zij zijn in hun jeugd lichtgroen met rosé strepen, 

 die later bloedrood worden. 



X. Bafjfiesiana, eene der oudste maar ook der beste soorten, zij 

 werd in 1815 uit Singapore naar Engeland overgebracht, de bekers 

 zijn 12 a 15 cM. lang en 7 a 10 cM. breed, de kleur is geelachtig 

 groen met bruine vlekken. 



JV. Northiana is in 1881 uit Borueo ingevoerd, de bekers heb- 

 ben een cylinder-vorm, zijn 30 a 35 cil. lang en 10 a 12 breed, 

 vooral het inwendige is schitterend gekleurd, zachtgroen met bruine 

 en roode stippen. 



Onder de talrijke soorten kunnen we hier nog in de eerste plaats 

 noemen X. Dicksoneana, X. Burkei excellens, X. mixta, X. Master- 

 siana, X. Curtisi superba, X. Rajah, X. bicalcarata, X. madagas- 

 cariensis, X. Atnesiana, X. Wrigleyana^ X. intermedia, X. Hooke- 

 riana, X. Chelsoni, X. sanguinea. 



{Revue Horticole, Xo. 2, 1894). u: 



Y 15 



