— 287 — 



7 levende boomen en 7 doode boomen of stronken, waarvan 

 de grootste 20 M. tophoogte bij 23 c M. diameter mat. 



Proefrhikte Xo. 3: groot 100 M- ia het slechtste gedeelte 

 van de cultuur : 



slechts 3 stronken van minstens 5 jarige Aihizzia's en geen 

 enkele levende boom. 



Proef lïakfe Xo. 4: groot 625 (25-) M-: in het thans slecht- 

 ste gedeelte der cultuur : 



2 levende boomen en 21 stronken van minstens 5 jarige 

 Albiszia's. De grootste boom van dit stuk had 17^ M. top- 

 hoogte en 27 c.M. diameter op borsthoogte. 



Hierbij moet worden aange teekend, dat luidens mededee- 

 lingen van inlanders, die zelf mee geplant hebben aan deze 

 cultuur, niet alleen nagenoeg zonder uitzondering alle uitge- 

 poote AJbi22iai)ioh(cca/ia-p\a.nx^eë> na 3 jaar nog in leven wa- 

 ren, maar dat voor de boompjes toen reeds alle gevaar van 

 verstikking door alang-alang of ander onkruid geweken was. 

 Wij hadden dus in het 3* jaar na den aanleg hier in 1835 

 een aanplant voor ons. die, qua cultuur, uitnemend geslaagd 

 mocht heeten. Toen stonden er dus op elke 100 M- 16 tot 

 17 boomen en op 625 M- 104 boompjes, daar het gebezigde 

 plant-verband overal 3 op 2 M. was. Thans daarentegen, 7 

 jaar na dat tijdstip, in September 1891 blijkt, dat wel is waar 

 sommige der boomen hoog opgeschoten zijn en fraaie kronen 

 hebben gevormd, doch dat de verhouding van levende en doode 

 boomen in sommige plekken der cultuur nog gunstig doch 

 in vele plekken reeds zeer ongunstig is, immers : 



in vlakte No. 1 zijn bijna 38^/^ der boomen gestorven ; 



in vlakte Xo. 2 mim 96^;'o ; in vlakte Xo. 3 zelfs IOO7, der 

 geplante en in het derde jaar nog goed groeiende boomen 

 gestorven en in vlakte Xo. 4 ruim 99"/^. 



3Iet andere woorden, wij zien, dat de \oov grondverbetering 

 of bronbescherming onmisbare gesloten stand in deze 10 jarige 

 cultuur van Albizzia molnccana op vele plaatsen geheel ver- 



