— 292 — 



vrucht draagt, en tijdens het hierin 1891 ingestelde onderzoek, dus 

 5 jaar achtereen, vele duizenden zaden op den bodem gevallen wa- 

 ren, slaagde ik er niet in om in de 20 HA groote cultuur ook 

 maar een enkele jonge uit dat afgevallen zaad spontaan opge- 

 schoten Albizzia-hoom aantetreffen. Slechts na uren lang zoe- 

 ken trof ik er een paar^ 1 M. hooge boompjes^ aan, die aan den 

 zoom der cultuur tusschen varens verscholen stonden. 



Ten einde de oorzaken op te sporen, welke dit zonderlinge, 

 bijna volslagen ontbreken teweegbrengen, stellen wij eerst 

 een onderzoek in naar de eischen, welke de hier door men- 

 schenhand uitgezaaide Albizzia-zsiden vereischen om tot krach- 

 tige boomen op te groeien en onderzoeken daarna, welke de 

 omstandigheden zijn, waaronder de eventueel uit de afgevallen 

 zaden spontaan ontstane Albizzia-'pla.nt^es in het oude plantsoen 

 geplant zijn, m. a. w. wij gaan na, wat er in het plantsoen 

 gebeurt met de jaarlijks bij duizenden afvallende ^/6i^2;/a-zaden. 



Behandelen wij dan eerst de wijze, waarop de cultuur Soerdja 

 tot stand gebracht werd en letten daarbij vooral op de eischen, 

 welke de uitgezaaide Albizzia-zsideB. aan den planter stelden tot 

 het tijdstip, waarop de Albizzia-]^\a,nties de zorg van den plan- 

 ter konden ontberen. 



Voor de cultuur werd een geheel met kort ,, buffelgras" (vooral 

 roempoet-lëmpoejangan) begroeid terrein gekozen, waarvan lig- 

 ging en grond boven beschreven zijn. Dat terrein was sedert 

 vele jaren als karbouwen-weide gebezigd; als plant-materiaal 

 werden 10 — 20 cM. hooge (excl. wortel) Albizzia-jylani^es 

 gebezigd, welke in kweekbedden uit zaad geteeld waren. 

 Dit geschiedde met in Sept. 1880 verzameld zaad. In Juni 1881 

 werden deze zaden in een diep omgewerkt kweekbed uitgezaaid. 



En uithoofde de elders opgedane ervaring geleerd had, dat 

 te sterke beschaduwing op jonge ^^?>/^2;iV/-kiemplanten nadeelig 

 werkt, (doordat de bladeren dan geelachtig worden, de sten- 

 gels zeer tenger blijven, en de plantjes dan bijna niet groeien), 

 waren de kweekbedden slechts niet ijle daken van alang-alang 

 gedekt. 1) En omdat reeds elders de ervaring geleerd had, dat 

 op niet bevloeide, droge gronden geregeld begieten in de droge 



4) Tegenwoordig wordt door het Boschwezen met veel succes in 

 het geheel geen bedekking voor kweekbedden van Alb. molucc. gebezigd. 



