— 303 — 



aan. Deze boomen zagen er zeer treurig uit en waren voor 

 het grootste gedeelte hevig door gëndons aangeta,st, zoodat 

 waarschijnlijk binnen een paar jaren ook deze zullen gestor- 

 Ten zijn. 



Al de 23 overgebleven boomen waren ongeveer even hoog 

 en even dik: H = 23 M en D = 50 cM (gemeten). 



Dus 89 oj^ der geplante boomen was gestorven in de 

 laatste 3 jaren — tussehen het 9' en 12^ jaar. 



Geen der Alhizzia^s had tot dusverre hier vrucht gedragen. 

 Wellicht houdt dit verband met de groote zeehoogte van circa 

 1400 M., immers op dergelijke gronden droeg de Alhizzia in 

 Z. O. Pëkalongan op 700 — 800 M. zeehoogte reeds in het 

 6 — 7® jaar vrucht. 



De ondergroei tussehen de overgebleven Alhizzia- stronken 

 en boomen was kort gras, zonder andere grootere planten. 



6®. De 11 jarige aanphnt bij kota Banjoem s. 



In December 1891 werden door mij 3 aanplantingen van 

 Djoewar, Djati en Sèngon-laut onderzocht om nategaan, welk 

 verschil er tussehen deze 3 boomsoorten bestaat, ten opzichte 

 van den invloed, dien zij op de vruchtbaarheid van den grond 

 hebben. Deze culturen liggen in de residpntie Banjoemas, circa 

 6 paal zuid van de kota Banjoemas, op een rug van den Goe- 

 noeng Boentoe, ten Oosten van den postweg van Banjoemas 

 naar Kroja, in het desagebied van Tjiboek op 250 M. 

 zeehoogte en zijn aangelegd door het Boschwezen. 



De 3 aanplantingen, onder de namen Karangraoe, Pagér- 

 alang of Boentoe bekend, zijn te zamen een 70 tal H. A. 

 groot. Xabij een punt, waar de 3 aanplantingen samenko- 

 men, werd in elk der culturen eene proefvlakte van 100 

 M^ uitgezet. Die proef vlakten lagen onderling nog geen 30 

 M. van elkaar verwijderd; zij lagen juist alle 3 boven een 

 breeden rug. 



In die proefvlakten werden eenige onderzoekingen door mij 

 op 4 December 1891 bewerkstelligd, waarvan de resultaten 

 hieronder verkort medegedeeld worden. 



