— 307 — 



2^ Het wortelsysteem der 3 boomsoorten is zeer verschil- 

 lend. De djati- en djoewar-boomen hebben talrijke, 1 — 3 M. 

 lange, dunne, taaie, moeilijk vermolmbare zij wortels, welke in 

 den grond een dicht vlechtwerk rondom eiken stam vormen, 

 terwijl de Albirzm''i< slechts eenige weinige, ruim 6 M. lange, 

 dikke, gemakkelijk vermolmbare en zeer weinig vertakte zij- 

 wortels bezitten, waartusschen voor andere (b. v. spontaan 

 opschietende, inheemsche) boomen overvloedige plaats voor 

 be worteling over blijft. 



7\ De 11-jarige aanpl-ant Slgaplbk in Kedoe. 

 § 1. Inleiding. 



De hier bedoelde, verlaten koffietuin, heet Sigaplok. 



Deze ligt op het zadel van den Sëndara en den Soembing, 

 ten oosten van de desa Klèdoeng (district Kedoe, afd. Té- 

 manggoeng, residentie Kedoe); op ongeveer 1400 M. zeehoogte, 

 ten noorden van den postweg van Wanasaba naar Témanggoeng. 



Ongeveer in 1850 werd dit terrein ter grootte van 20 bouw 

 met (gewone) koffie beplant. Tusschen de koffie werden dadap- 

 boomen gecultiveerd. Ook werden toen enkele djeroekboomen 

 geplant. 



Volgens mededeeling van inlanders, die zelf meegeplant 

 en in deze streek altijd gewoond hebben (o. a. volgens 

 den loerah van Tëlahap), droeg deze koffietuin gedurende een 

 twintigtal jaren vrucht. Eerst in het jaar 1870 zoude koffie- 

 tuin verlaten zijn geworden. De bodem zou zich daarna met 

 een dichten groei van alang-alang en andere hooge grassoorten 

 bedekt hebben. 



Toen het Boschwezen in 1876 met de reboisatie van dezen 

 verlaten koffietuin aanving, zou deze volgens algemeen getui- 

 genis der oudste inlanders een alang-alang- veld geweest zijn, 

 waarin hier en daar groepen halfdoode, bijna bladerlooze koffie- 

 boomen verstrooid stonden. De bodem zou toen aan de opper- 

 vlakte uit eene zeer harde „Krokos" laag, eene soort padas 

 (zie hieronder) bestaan hebben, waaronder zich een vruchtbaar, 

 fijn leem bevond. 



