— 317 — 



6. Daar weiiiige jaren na den aanleg in een gesloten, jong 

 Albizzia-hosch. de groei van alang-alang en , buffelgras" belang- 

 rijk belemmerd is, worden deze beide planten dan veelal door 

 andere voor den grond minder nadeelige gewassen verdrongen, 

 en sebieten daar soms talrijke inheemsche boompjes op. 



7. De blad- en tak-atVal is aanzienlijk en deze deelen, zoo- 

 mede de stam en de wortels verrotten gemakkelijk en dragen 

 zoodoende tot humusvorming bij. (1) 



8. „Daar Alhiszh aan de wortels de bekende wortelknoUe- 

 tjes vertoont, is het hoogst waarschijnlijk, dat hij den grond, wat 

 het stikstofgehalte aangaat, verbetert.'" (2) 



Xadeelen. 



1. De geringe levensduiu" in het algemeen en op sommige 

 standplaatsen in het bijzonder. Voor dien leeftijd mogen op 

 grond van elders verzamelde gegevens slechts weinig 1 tallen 

 van jaren (20 — 25?) aangenomen worden voor de gunstigste 

 standplaatsen, en 12 — 17 jaar voor ongunstige standplaatsen in de 

 gebergten op Java. lu een gesloten -4/6/>5?a-plantsoen ster- 

 ven veel boomen reeds tusschen 5 en 10 jaar. 



2. Het nog nagenoeg ontbreken van spontaan opgeschoten 

 ^?6. -boompjes, in een tijdperk, wanneer het plantsoen door 

 sterven van veel AJhizzia's (tengevolge van ouderdom) reeds 

 ijl begint te worden en op veel plaatsen reeds weer de grassen 

 hun oude plaats hernemen. 



3. Het gering weerstandsvermogen tegen wind. (3) 



4. De groote praedispositie om door de larven van een bokter 



(i) Iii de eerste 5 hierboven besebreven oude. homogene aanplantingen 

 is de humusvorming minder in het oogvallend. Veel duidelijker is deze 

 eAenwel in de eldei^s door mij beschi'even gemengde .4/&/2zta-herbcssching 

 van den G. Sendara, waarschijnlijk door de grootere zeehoogte en daar- 

 mede verband houdende minder snelle ontleding van den humus. 



(2) Zie Dr. P. van Rombm-gh blz. 385 in 's Lands Planteniuiu, 1892. 



(3) Vergelijk o.a. Kievits in Teysmannia, 1891. 



