des nachts, bij sterke uitstraling en kalm weer, zich juist boven 

 het plantenkleed bevindt : zoowel naar beneden als naar boven 

 heerscht eene hoogere temperatuur. Daar dus de grond gedu- 

 rende den nacht eene hoogere temperatuui' heeft dan de zich 

 daarop bevindende planten, kan men aannemen, dat uit den 

 grond nog belangi'ijke hoeveelheden water verdampen, die zich 

 dan gedeeltelijk op de plaats waar de temperatuui- het laagst 

 is, dat is op de planten, in den vorm van dauw afzet, terwijl 

 een deel in de hoogere luchtlagen niet gecondenseerd wordt. 



Hoe vochtiger de grond is, hoe meer water hij verdampt ; het be- 

 hoeft daarom geen verder betoog, dat planten op vochtigen grond 

 meer bediiuwd worden dan die, welke op di'ogen grond groeien. 



Deze theorie der dauwvorming komt overeen met de door 

 Gersten reeds in 1833 gepubliceerde en wordt nog bevestigd 

 door den regel, dat de onderkant der bladeren sterker bedauwd 

 is dan de bovenkant, en dat zich onder het plantenkleed op 

 den grond geen dauw bevindt. 



Bij de dauwvorming op planten komen echter nog andere 

 factoren in aanmerking. Zoo nemen de planten gedurende 

 den nacht tengevolge der hoogere temperatuur van den grond 

 veel water op, dat door de z. g. worteldruk in de hooger gelegen 

 orsranen gevoerd wordt. Het water wordt tloor de ])lant in 

 gasvormigen toestand uitgestooten, maar wordt weer dadelijk 

 gecondenseerd, indien de bladvakte eene lagere temperatuur 

 heeft. Ook in dit geval zal zich de grootste hoeveelheid water 

 aan den onderkant der bladeren afzetten, daar het blad daar 

 de meeste openingen, z.g. huidmondjes, heeft. De verschijning, 

 dat zich dauw op de planten afzet, als de omringende lucht 

 nog niet verzadigd is, of als er geen sterke uitstraling plaats 

 heeft, moet door het genoemde verschijnsel verklaard worden. 



De juistheid dezer bewering werd nog bevestigd door proe- 

 ven. Op bovensrenoemde wijze werd de hoeveelheid dauw 

 bepaald, die op krachtig ontwikkelde en daarom veel water 

 verdampende gewassen afzette, aan dezelfde proeven werden 

 minder krachtig groeiende en ijler staande planten onderwor- 

 pen, de bodem vochtigheid werd hierbij op 50 "/o gehouden. 



