ONDERZOEKINGEN OVER DEN INVLOED DER STRUC- 

 TUUR VAN DEN GROND OP DIENS VOCHTIGHEIDS- 

 TOESTAND. 



Prof. Wollny in München heeft uitvoerige proeven genomen om 

 dien invloed te leeren kennen en vat de uitkomsten zijner onder- 

 zoekingen in de volgende stellingen te zamen: 



1. Het watergehalte van den grond neemt in 't algemeen toe met 

 de fijnheid der bodembestanddeelen en is in poedervormigen 

 toestand der massa aanzienlijk grooter dan in kruimeligen, daar 

 met de afneming der korrelgrootte resp. door de poedering 

 de watercapaciteit toeneemt en de nederwaartsche beweging 

 van het atmospherisch water verminderd wordt. 



2. De grond doet des te grooter waterhoe veelheden verdampen, 

 naarmate de deeltjes kleiner zijn; niet alleen omdat het aan 

 de oppervlakte plaatshebbend verlies door het kapillair opstij- 

 gen gemakkelijker wordt aangevuld, maar ook omdat de bo- 

 venste lagen des te sneller uitdrogen en daardoor aan de daar- 

 onder liggende meer bescherming tegen de verdampings fac- 

 toren verleenen, als de deeltjes grooter zijn. 



3. De hoeveelheden zakwater nemen met de korrelgrootte toe daar 

 de tegenstand, dien de benedenwaartsche beweging ondervindt, 

 kleiner is, en er voor de verdamping aan de oppervlakte min- 

 der water noodig is. 



4. De onder 1 beschreven verschillen treden duidelijker te voor- 

 schijn bij nat dan bij droog weder. In het laatste geval kunnen 

 ze zelfs verdwijnen of in tegenovergestelde richting optreden. 



5. De schommelingen en de grondvochtigheid nemen toe met 

 de afneming der korrelgrootte en zijn bij een fijn korreligen 

 grond grooter dan bij een in kruimeltoestand verkeerenden. 



6. De kruimeling van een kleiachtigen grond, die tot het boven- 

 matig opnemen van water geneigd is, verhindert zoowel een 

 overmaat als een gebrek aan water, daar door die bewerking 

 bij rijkelijke atmospherische toevoer de doorlating bevorderd. 



