— 863 — 



zijn er voortdurend nieuwe wortel-uitloopers ontstaan, terwijl de oude 

 planten afgestorven zijn. Indien echter de plant in dezen toestand 

 1000 jaar oud was. zoude het nog wonderbaarlijk genoeg zijn, maar 

 ook dit is niet te bewijzen. Daar de roos eene wilde enkelbloeien- 

 de soort is, die zaden voortbrengt, kan er allicht een zaadje ont- 

 kiemd zijn, en de daaruit ontstane plant door de oudere takken 

 heengegroeid zijn, zoodat een uiterst zorgvuldig onderzoek noodig 

 zoude zijn om het jonge plantje van die oudere takken te onder- 

 scheiden. 



Wij hebben in het plantenrijk individuen die 2 jaar leven, andere 

 die slechte een éénjarig bestaan hebben, het leven van schimmels 

 telt slechts weken soms slechts dagen. Bij alle levende wezens 

 ontstaat echter voor de laatste levensvonk uitdooft, ouderdoms- 

 zwakte en levensmoeheid. Alle kunstmiddelen, toevoer van nieuw 

 voedsel, het insnijden van takken, om eene verjonging te verkrijgen, 

 dient slechts om de laatste levenskrachten nog eens op te wekken, 

 maar voor den dood is geen kruid gewassen. Het boven gezegde 

 bevat algemeen bekende feiten, die ieder uit dagelijksche ervaring 

 weet. en zelfs indien wij door kunstmiddelen een ouden boom z.g. 

 verjongen, weten wij heel goed, dat het slechts voor korten tijd is. 



Het is echter niet aan ieder bekend, of liever ieder denkt er niet 

 aan, indien, hij aan eene door ouderdom verzwakte plant zijn krachten 

 besteedt, de cultuur niettegenstaande alle zorg, toch geen gunstige 

 resultaten geeft. Indien w^ Fuchsia's Heliotropen enz. door stekken 

 vermeerderen, verbeelden wij ons jonge planten te hebben. In de 

 werkelijkheid is het echter zoo niet, het kunnen integendeel reeds 

 zeer oude zijn. De vermenigvuldiging door stekken, tjankokkan 

 enz. is het doen voortbestaan derzelfde individuen. Om den ouder- 

 dom van dit individu te bepalen zoude men terug moeten gaan 

 tot het tgdstip, dat het uit zaad geteeld is. 



De z.g. Italiaansche populier, Fopulus fastigiata Dest syn met 

 P. italica Much, is tegenwoordig nog algemeen bekend, hij is echter 

 aan het uitsterven en wordt langzamerhand zeldzamer. Volgens 

 oude geschriften zoude hij uit Italië afkomstig 2:ijn, anderen meenen 

 zijn vaderland in Perzië gevonden te hebben, A. van Humboldt 

 zoekt het aan de Mississippi in Xoord-Amerika. De populieren behoo- 

 ren onder de boomen, waarvan het eene exemplaar mannelijke, het 

 andere slechts vrouwelijke bloemen draagt. Xu kent men echter 

 Tan genoemden populier slechts exemplaren van boomeu met manne- 



